Ερίκ Καντονά: Η τρέλα του “Βασιλιά”

By
Updated: February 26, 2016

Αν και έχει περάσει μια εικοσαετία από την αποχώρηση του από την ενεργό δράση, ο Ερίκ Καντονά δεν έχει ξεχαστεί από τους φίλους της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και αυτό δεν προκαλεί εντύπωση. Εμβληματική φιγούρα από τις λίγες, ο “Βασιλιάς Έρικ” έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία της μεγάλης ομάδας των “κόκκινων διαβόλων” της δεκαετίας του ’90, καθώς, είχε τον τρόπο του να εμπνέει τους συμπαίκτες του και να τους οδηγεί στη νίκη.

Ωστόσο, κάθε πράγμα στη ζωή έχει ένα τίμημα και αυτό είναι κάτι που ο Γάλλος αστέρας του ποδοσφαίρου -και όχι μόνο, καθώς έχει κάνει το πέρασμα του και από τη μεγάλη οθόνη- γνωρίζει καλά. Αν υπάρχει κάτι που οι επικριτές του μπορούν να του καταλογίσουν αυτό είναι η αδυναμία του να ελέγξει τα νεύρα του και να κρατηθεί μακριά από μπελάδες, πράγμα που κατά τη διάρκεια της καριέρας του τράβηξε αρκετές φορές πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας για λάθος λόγους, αδικώντας τον ίδιο του τον εαυτό.

Χωρίς την παραμικρή διάθεση να μειώσω στο ελάχιστο το απέραντο μεγαλείο της ποδοσφαιρικής του αρετής (πως θα μπορούσα άλλωστε), σας παρουσιάζω σήμερα τις στιγμές εκείνες που τον μετέτρεψαν -έστω και για λίγο- από είδωλο σε απολωλός πρόβατο, χαρίζοντας του μια θέση στη λίστα με τους “Συμμορίτες” του παγκοσμίου αθλητισμού:

 

Τα πρώτα δείγματα:

Ο Καντονά έδειξε από τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα την τάση να μπλέκει σε καβγάδες, καθώς το 1987 γρονθοκόπησε το συμπαίκτη του, Μπρούνο Μαρτίνι, πράγμα για το οποίο του επιβλήθηκε αρκετά υψηλό χρηματικό πρόστιμο. Αυτή ήταν μόνο η αρχή, καθώς την επόμενη σεζόν φορώντας τη φανέλα της Οσέρ τιμωρήθηκε με τρίμηνο αποκλεισμό για το “δολοφονικό” τάκλιν του πάνω σε αντίπαλο.

 

Και οι μπελάδες συνεχίζονται:

Είναι αλήθεια οτι ο “Βασιλιάς” ήθελε να κερδίζει ακόμα και στα φιλικά παιχνίδια, πράγμα που συνήθως εκτιμάται από τους προπονητές. Ωστόσο, αυτό δε συνέβη όταν κατά τη διάρκεια του αγώνα φιλανθρωπικού χαρακτήρα ανάμεσα στη Μαρσέιγ και την Τορπέντο Μόσχας το 1989 ο νεαρός τότε μέσος κλώτσησε εκνευρισμένος τη μπάλα προς το κοινό και πέταξε τη φανέλα του προς τον προπονητή της Γαλλικής ομάδας, εκφράζοντας έτσι τον εκνευρισμό του για την απόφαση του τελευταίου να τον βγάλει απ’ το παιχνίδι.

Το περιστατικό αυτό δεν άρεσε καθόλου στον ιδιοκτήτη της ομάδας, Μπερνάρ Ταπί, που προχώρησε στο δανεισμό του παίκτη του στη Μονπελιέ, όμως το πιο εντυπωσιακό είναι οτι εκείνη την περίοδο, ο Καντονά ήταν ήδη τιμωρημένος με ένα χρόνο αποκλεισμό από την εθνική Γαλλίας, επειδή είχε αποκαλέσει τον ομοσπονδιακό τεχνικό, Ανρί Μισέλ, “σακούλα με περιττώματα”…

Όπως ήταν αναμενόμενο, ο δανεισμός στη Μονπελιέ δε βοήθησε τον ιδιόρρυθμο νεαρό να ελέγξει τα νεύρα του. Μετά από μια ήττα από τη Λιλ κατά τη διάρκεια της σεζόν 1989-90, δε δίστασε να πετάξει ένα παπούτσι στο πρόσωπο του συμπαίκτη του, Ζαν-Κλοντ Λεμούλ, πράγμα που του κόστισε δυο αγωνιστικές εκτός αποστολής.

Η μετακίνηση στη Νιμ την επόμενη σεζόν έμοιαζε με πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον Έρικ να αφήσει πίσω το παρελθόν και να κάνει ένα νέο ξεκίνημα. Αντ’ αυτού, λίγο έλειψε να σημάνει το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Η ενέργεια του να πετάξει τη μπάλα προς το διαιτητή και να αποχωρήσει οικειοθελώς από το γήπεδο κατά τη διάρκεια αγώνα της νέας του ομάδας ανάγκασε τη Γαλλική ομοσπονδία να του επιβάλλει δίμηνο αποκλεισμό από τα γήπεδα, τιμωρία που τον οδήγησε στην απόφαση να κρεμάσει πρόωρα τα παπούτσια του.

Ευτυχώς για όλους μας, λίγο αργότερα άλλαξε γνώμη και αρκέστηκε στο να γυρίσει την πλάτη του στο Γαλλικό πρωτάθλημα για να αναζητήσει την τύχη του στο εξωτερικό.

 

Το “διάλειμμα” και η Γιουνάιτεντ:

 

Η πρώτη του σεζόν στην Αγγλία ήταν ιδιαίτερα γαλήνια για τον ίδιο, καθώς, όχι μόνο πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις με τη φανέλα της Λιντς, αλλά κατάφερε και να μείνει μακριά από κάθε είδους μπελάδες δίνοντας έτσι την εντύπωση οτι είχε βρει τον καλό του εαυτό.

Ωστόσο, τα πράγματα άλλαξαν το Νοέμβρη του 1992, όταν ήρθε η μεταγραφή στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Η πρώτη του επίσκεψη στο Έλαντ Ρόουντ σαν αντίπαλος της Λιντς ήταν αρκετά επεισοδειακή καθώς έφτυσε έναν οπαδό της πρώην ομάδας του, ενέργεια για την οποία τιμωρήθηκε με πρόστιμο.

Την επόμενη σεζόν, σε παιχνίδι στην Κωνσταντινούπολη απέναντι στη Γαλατασαράι στα πλαίσια του Τσάμπιονς Λιγκ, η φραστική επίθεση που εξαπέλυσε εναντίον του διαιτητή τιμωρήθηκε με αποβολή και ποινή τεσσάρων αγωνιστικών.

Λίγο καιρό αργότερα, “κατάφερε” να αποβληθεί δυο φορές σε διάστημα τεσσάρων ημερών, πράγμα που ανάγκασε την Αγγλική ομοσπονδία να τον τιμωρήσει με πέντε αγωνιστικές.

 

Η…μεγάλη στιγμή:

Ήταν 25 Ιανουαρίου του 1995, όταν ο Καντονά έγινε πρωταγωνιστής σε ένα από τα πιο δυσάρεστα περαστατικά στην ιστορία του Αγγλικού πρωταθλήματος. Έχοντας μόλις αντικρίσει την κόκκινη κάρτα του διαιτητή και καθώς αποχωρούσε σε έξαλλη κατάσταση από τον αγωνιστικό χώρο του Σέλχαρστ Παρκ, επιτέθηκε εναντίον οπαδού της Κρύσταλ Πάλας που τον προκάλεσε από τις πρώτες σειρές της εξέδρας.

Η περιβόητη “κλωτσιά κουνγκ φου” καθώς και οι γροθιές με τις οποίες “κέρασε” τον οπαδό της αντίπαλης ομάδας οδήγησαν στη σύλληψη και στην καταδίκη του σε 120 ώρες κοινωνικής εργασίας. Μάλιστα, σε συνέντευξη τύπου που ακολούθησε δε δίστασε να δηλώσει με νόημα στους δημοσιογράφους πως “όταν οι γλάροι ακολουθούν την τράτα, είναι γιατί νομίζουν οτι θα πεταχτούν σαρδέλες στη θάλασσα”.

 

Φυσικά, οι μπελάδες του Γάλλου αστέρα δεν τελείωσαν εκεί, καθώς η Αγγλική ομοσπονδία τον τιμώρησε με 8μηνο αποκλεισμό από τους αγωνιστικούς χώρους και με πρόστιμο 30 χιλιάδων λιρών. Εξίσου αυστηρή ήταν η ποινή που του επιβλήθηκε από τη Γαλλική ομοσπονδία, σύμφωνα με την οποία του αφαιρέθηκε το περιβραχιόνιο του αρχηγού της εθνικής. Όπως αποδείχτηκε αργότερα, αυτό ήταν και το τέλος της παρουσίας του στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του, καθώς δε φόρεσε ποτέ ξανά τη φανέλα των “τρικολόρ”.

Ο αποκλεισμός από την ενεργό δράση κόστισε αρκετά στο “τρομερό παιδί” του Γαλλικού ποδοσφαίρου αλλά και στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η οποία έχασε τελικά το πρωτάθλημα εκείνης της σεζόν από τη Μπλάκμπερν. Ωστόσο, δεν είχε πει την τελευταία του λέξη. Την επόμενη σεζόν επέστρεψε στα γήπεδα και από το πόστο του αρχηγού οδήγησε τους ”κόκκινους διάβολους” στην κατάκτηση δυο συνεχόμενων πρωταθλημάτων (1995-96, 1996-97), φτάνοντας τα τέσσερα συνολικά, στο διάστημα της παρουσίας του στο “Ολντ Τράφορντ”.

Το Μάιο του 1997 ανακοίνωσε -για δεύτερη και τελευταία φορά- την απόσυρση του από την ενεργό δράση σε ηλικία 30 ετών. “Είναι πολύ νωρίς για να κρεμάσει τα παπούτσια του”, είπαν πολλοί και είχαν δίκιο. Ωστόσο, ο “Βασιλιάς Έρικ” δεν ήταν ένας συνηθισμένος ποδοσφαιριστής, πως περίμενε κανείς να επιλέξει ένα συνηθισμένο τρόπο για να αποσυρθεί; 

 

Δείτε επίσης:

Οι στιγμές τρέλας του Τζόι Μπάρτον

Μάριο Μπαλοτέλι: Ένα μικρό, τρελό παιδί

 




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *