84. Η κορυφαία παράσταση της “μεγάλης Τορίνο”

By
Updated: May 28, 2017

Για τους οπαδούς της Γιουβέντους στις μέρες μας μπορεί να μοιάζει απίστευτο, όμως, σε μια μακρινή εποχή, σχεδόν 70 χρόνια πίσω, η ισχυρή ομάδα του Τορίνο δεν ήταν η “μεγάλη κυρία”, αλλά η “γκράνατα”.

Τα πρώτα χρόνια μετά τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η “Γιούβε” μπορεί να ήταν ήδη διάσημο Ιταλικό κλαμπ έχοντας στο παλμαρέ της 7 πρωταθλήματα, όμως, εκείνη που επρόκειτο να ζήσει ημέρες δόξας κατά τη διάρκεια των 40s και να μείνει στην ιστορία σαν μια από τις σπουδαιότερες και αδικοχαμένες ομάδες όλων των εποχών ήταν η “Μεγάλη Τορίνο”.

 




Η δοξασμένη ομάδα των Βαλεντίνο Ματσόλα (πατέρας του Σάντρο), Γκρέζαρ, Μαρόζο, Μέντι, Καστιλιάνο και των υπόλοιπων σπουδαίων αστεριών που αποτέλεσαν τον κορμό της εθνικής Ιταλίας εκείνης της εποχής, οχι μόνο κατέκτησε 5 συνεχόμενα πρωταθλήματα-ένα πριν τη διετή διακοπή λόγω του πολέμου και άλλα τέσσερα μετά- αλλά τα κατάφερε παίζοντας εξαιρετικό ποδόσφαιρο. Άξια αναφοράς είναι η ασύλληπτη επιθετική επίδοση της τη σεζόν 1947-48, όταν σκόραρε 125 γκολ σε 40 αγώνες, ρεκόρ που δεν έχει σπάσει μέχρι σήμερα στη Serie A.

Μια από τις πρώτες σπουδαίες παραστάσεις εκείνης της “Μεγάλης Τορίνο”, λοιπόν, έλαβε χώρα στην “Αιώνια Πόλη” την άνοιξη του 1946:

Εκείνα τα χρόνια το πρωτάθλημα Ιταλίας είχε μια δομή διαφορετική απο αυτή που γνωρίζουμε σήμερα: Οι ομάδες χωρίζονταν με γεωγραφικά κριτήρια σε δυο κατηγορίες σχηματίζοντας δυο ομίλους όπου κάθε μια αντιμετώπιζε όλες τις υπόλοιπες εντός και εκτός έδρας. Στη συνέχεια, οι τέσσερις πρώτοι κάθε ομίλου προκρίνονταν στο τελικό τουρνουά από το οποίο προέκυπτε ο πρωταθλητής.

Βαλεντίνο Ματσόλα, ο ηγέτης της “μεγάλης Τορίνο” και πατέρας του Σάντρο.

Στα πλαίσια του τελικού τουρνουά της σεζόν 1945-46 λοιπόν, η επίδοξη πρωταθλήτρια Τορίνο ταξίδεψε στις 28 Απριλίου του 1946 στη Ρώμη για να αντιμετωπίσει τη Ρόμα στο “Ολύμπικο”. Οι δυο ομάδες ήταν σημαντικά ονόματα της εποχής, καθώς, είχαν κατακτήσει τα δυο τελευταία πρωταθλήματα που είχαν διεξαχθεί πριν τον πόλεμο-οι “τζαλορόσι” το 1943 και οι “γκρανάτα” το 1944.

Τελικά, το μεγάλο ντέρμπι εξελίχθηκε σε παράσταση για ένα ρόλο, καθώς, οι παίκτες του Λουίτζι Φερέρο πραγματοποίησαν μια από τις πιο εντυπωσιακές εμφανίσεις που έχει δει ποτέ το Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.

Πριν τη συμπλήρωση του πρώτου 20λέπτου η Τορίνο ήταν μπροστά στο σκορ με 0-6, αναγκάζοντας μάλιστα τον προπονητή της να ζητήσει από τους ποδοσφαιριστές του στο ημίχρονο να ρίξουν τον ρυθμό τους, καθώς, ο σκοπός τους είχε ήδη επιτευχθεί και δεν υπήρχε λόγος να ταπεινώσουν τον αντίπαλο. Το τελικό 0-7 αποτέλεσε έναν άνευ προηγουμένου θρίαμβο για τη “γκρανάτα” και απέδειξε περίτρανα οτι η ομάδα του Φερέρο άξιζε απόλυτα τον τίτλο που έμελλε να κατακτήσει εκείνη τη σεζόν.

Το πρωτάθλημα του 1946 ήταν ουσιαστικά το δεύτερο συνεχόμενο για εκείνη τη σπουδαία ομάδα, η οποία, επρόκειτο να παραμείνει στην κορυφή του Ιταλικού ποδοσφαίρου για άλλα τρια χρόνια, εως την 4η Μαΐου του 1949, όταν η αεροπορική τραγωδία κατά την επιστροφή της από τη Λισαβώνα μετά από φιλικό αγώνα απέναντι στη Μπενφίκα έβαλε τέλος στην κυριαρχία της.

Μια κυριαρχία που εκείνη την εποχή έμοιαζε αδύνατο να τερματιστεί εντός των αγωνιστικών χώρων και που όμοια της λίγες φορές έχει γνωρίσει το Ιταλικό ποδόσφαιρο.




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *