Η ολοκλήρωση της αποστολής του Μπάσμπι

By
Updated: November 10, 2017

Η 29η Μαΐου του 1968 ήταν γιορτή για το Αγγλικό ποδόσφαιρο, καθώς, ο τελικός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών όχι μόνο φιλοξενούνταν στο “Γουέμπλεϊ”, αλλά, για πρώτη φορά είχε και Αγγλική συμμετοχή. Για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ η αναμέτρηση απέναντι στη Μπενφίκα του Εουσέμπιο ήταν η σημαντικότερη της ιστορίας της, καθώς, με νίκη θα γινόταν η πρώτη Αγγλική ομάδα που θα στεφόταν πρωταθλήτρια Ευρώπης, γεγονός που, σε συνδυασμό με την κατάκτηση του τροπαίου την προηγούμενη χρονιά από τη Σέλτικ αλλά και τον θρίαμβο της Αγγλίας στο Μουντιάλ του ’66, θα εδραίωνε την κυριαρχία του Βρετανικού ποδοσφαίρου.




Ωστόσο, για κανέναν δεν ήταν πιο σημαντική εκείνη η βραδιά απ’ οτι για τον Ματ Μπάσμπι. Ο προπονητής της Γιουνάιτεντ θα μπορούσε κάλλιστα να ισχυριστεί πως το παιχνίδι απέναντι στους “αετούς της Λισαβόνας” ήταν ζητημα ζωής και θανάτου για τον ίδιο και είχε τουλάχιστον 23 λόγους για να το κάνει αυτό: Όσοι ήταν και οι νεκροί της τραγωδίας του Μονάχου, δέκα χρόνια νωρίτερα.

Η σύγκρουση του αεροσκάφους που είχε βάλει φρένο στην ξέφρενη πορεία των “μπέμπηδων του Μπάσμπι” προς τη δόξα αφαιρώντας τη ζωή οκτώ ποδοσφαιριστών της ομάδας και τελειώνοντας την καριέρα άλλων δυο δεν έπαψε ποτέ να στοιχειώνει τους επιζώντες του δυστυχήματος και ο Σκωτσέζος τεχνικός το γνώριζε αυτό καλύτερα από τον καθένα. Ο τελικός απέναντι στην πρωταθλήτρια Πορτογαλίας δεν θα έσβηνε τις μνήμες του ίδιου ή των παικτών του που στάθηκαν τυχεροί ώστε να βγουν ζωντανοί από το αεροπλάνο, όμως, ήταν η ευκαιρία της νέας ομάδας της Γιουνάιτεντ να παίξει για τη μνήμη όσων χάθηκαν και να φτάσει εκεί που δεν πρόλαβαν εκείνοι.

Αντίπαλος η μεγάλη Μπενφίκα εκείνης της εποχής που, παρά το οτι μετρούσε ήδη τέσσερις τελικούς και δυο κατακτήσεις του τίτλου την τελευταία 7ετία, δεν τρόμαζε τους “κόκκινους διαβόλους”, καθώς, την είχαν ήδη κερδίσει δυο χρόνια νωρίτερα, στα προημιτελικά της διοργάνωσης.

Απέναντι, λοιπόν, στην εμπειρία της Πορτογαλικής ομάδας και την κλάση του Εουσέμπιο, ο Μπάσμπι αντιπαρέταξε τον ενθουσιασμό της “πρωτάρας” Γιουνάιτεντ, το ταλέντο του Τζορτζ Μπεστ και την προσωπικότητα του Μπόμπι Τσάρλτον, που μαζί με τον Μπιλ Φουλκς ήταν οι μοναδικοί από τους επιζώντες του Μονάχου που θα έπαιζαν στον τελικό.




Όπως αναμενόταν το παιχνίδι ήταν αμφίρροπο και επεφύλασσε αρκετές συγκινήσεις στους θεατές που είχαν κατακλύσει το “Γουέμπλεϊ”, παρά το οτι το πρώτο ημίχρονο έληξε χωρίς σκορ. Το γκολ του Τσάρλτον στο πρώτο δεκάλεπτο της επανάληψης έμοιαζε να είναι αρκετό για τη Γιουνάιτεντ, καθώς, ο χρόνος κυλούσε και οι Πορτογάλοι δεν είχαν απάντηση, όμως, εκεί που όλα έδειχναν οτι για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά ο τελικός θα κρινόταν με διαφορά ενός γκολ, ο Χάιμε Γκράσα έφερε τα πράγματα στα ίσια λίγο πριν τη συμπλήρωση 80 λεπτών.

Με τον τελικό να οδεύει προς την παράταση η νύχτα ήταν μακριά και οι παίκτες του Μπάσμπι, που πριν ισοφαριστούν είχαν πιστέψει οτι η δουλειά είχε γίνει, πλέον δυσκολεύονταν να κρατήσουν τη μπάλα κάτω από το άγχος μιας πιθανής αποτυχίας. Η σαφώς πιο έμπειρη Μπενφίκα ήταν παραπάνω από ικανή να εκμεταλλευτεί το μομέντουμ, που ήταν πλέον με το μέρος της, και η Γιουνάιτεντ έψαχνε απεγνωσμένα για μια διέξοδο.

Ο Τζορτζ Μπεστ έχει κάνει το 2-1 για τη Γιουνάιτεντ.

Και τη βρήκε στο πρόσωπο του Τζορτζ Μπεστ. Μόλις στο δεύτερο λεπτό του έξτρα ημιώρου ο Βορειοιρλανδός βρέθηκε απέναντι από τον Χοσέ Ενρίκε και αφού τον ντρίμπλαρε με ψυχραιμία έδωσε ξανά προβάδισμα στην ομάδα του. Πλέον, οι “κόκκινοι διάβολοι” είχαν το πολυπόθητο προβάδισμα και την απαραίτητη αυτοπεποίθηση ώστε να τελειώσουν το ματς.

Δυο λεπτά αργότερα ήταν η σειρά του Μπράιαν Κιντ να χριστεί σκόρερ, κερδίζοντας με διπλή προσπάθεια τον γκολκίπερ των Πορτογάλων. Το κερασάκι στην τούρτα έβαλε ο αρχηγός Μπόμπι Τσάρλτον ολοκληρώνοντας ιδανικά την αντεπίθεση των πρωταθλητών Αγγλίας στο 99ο λεπτό, για να γράψει το τελικό 4-1.




Αυτό ήταν. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήταν στην κορυφή της Ευρώπης χάρη στην επιμονή του Ματ Μπάσμπι που βάλθηκε να της δώσει εκείνο που η μοίρα της στέρησε με την τραγωδία του Μονάχου. Ο άνθρωπος που είδε τα “παιδιά” του να χάνονται μπροστά στα μάτια του ξεκίνησε ξανά από το μηδέν, έχτισε πάνω στα συντρίμμια εκείνης της αδικοχαμένης ομάδας και κατάφερε να την οδηγήσει εκεί που ονειρευόταν. Η αποστολή του είχε ολοκληρωθεί, έστω και με δέκα χρόνια καθυστέρηση.

Την επόμενη φορά που θα αισθανθείτε οτι δε μπορείτε να πετύχετε κάτι που έχετε θέσει ως στόχο γιατί είστε άτυχοι ή γιατί δεν είναι γραφτό, πριν τα παρατήσετε, φέρτε στο μυαλό σας τον Σερ Ματ Μπάσμπι.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *