Ζιντάν: Η παραμονή και η “ειδική μεταχείριση”

By
Updated: May 20, 2016

Ο Ζινεντίν Ζιντάν ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Ρεάλ τον Ιανουάριο, όταν η ομάδα της Μαδρίτης βρισκόταν μόλις τέσσερις βαθμούς μακριά από την κορυφή της βαθμολογίας, ενώ, είχε περάσει “αέρα” από την πρώτη φάση του Τσάμπιονς Λιγκ, με πέντε νίκες και μια ισοπαλία σε έξι αγώνες. Παράλληλα, είχε αποκλειστεί από το Κύπελλο Ισπανίας, λόγω της απίστευτης γκάφας με τη χρησιμοποίηση του τιμωρημένου Ντένις Τσερίσεφ στο παιχνίδι με την Κάντιθ, οπότε, της είχαν απομείνει δυο τίτλοι για να κυνηγήσει.

Σήμερα, σχεδόν έξι μήνες αργότερα, η “Βασίλισσα” έχει χάσει -στο νήμα, αλλά αυτό δεν παίζει κανένα ρόλο- το πρωτάθλημα από τη Μπαρτσελόνα και προετοιμάζεται για τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, ο οποίος, έχει για εκείνη τον χαρακτήρα του ματς της χρονιάς, καθώς, πρόκειται για την τελευταία της ευκαιρία να κερδίσει κάποιον τίτλο φέτος.

 

Σε κανονικές -για τα δεδομένα του συλλόγου- συνθήκες, το αποτέλεσμα του επερχόμενου παιχνιδιού απέναντι στην Ατλέτικο δεν θα καθόριζε απλώς το αν η σεζόν που διανύουμε θα έχει θετικό ή αρνητικό πρόσημο για τους “μερένχες”, αλλά, θα λειτουργούσε και σαν κριτήριο για το μέλλον του “Ζιζού” στον δυσκολότερο πάγκο της Ευρώπης.

Εξάλλου, η διοίκηση της Ρεάλ έχει αποδείξει επανειλημμένως οτι το μόνο πράγμα που λογαριάζει όταν πρόκειται για την αξιολόγηση του εκάστοτε προπονητή είναι ο αριθμός των τίτλων που κέρδισε κατά τη διάρκεια της θητείας του, πράγμα που, στην προκειμένη περίπτωση θα μετέτρεπε τον τελικό του “Σαν Σίρο” σε παιχνίδι “ζωής και θανάτου” για τον Ζιντάν, άσχετα αν ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ομάδας μεσούσης της αγωνιστικής περιόδου. Αλλά είπαμε, αυτά θα ίσχυαν σε κανονικές για τη Ρεάλ συνθήκες.

 

Γιατί, στην προκειμένη περίπτωση, ο Φλορεντίνο Πέρεθ αποφάσισε να λειτουργήσει με περισσότερη επιείκεια, αφήνοντας στην άκρη την ψυχρή λογική που θέλει την κατάκτηση τίτλων να είναι αυτοσκοπός και αξιολογώντας τη συνολική δουλειά που έχει κάνει ο Γάλλος τον τελευταίο καιρό. Για την ακρίβεια, ο πρόεδρος της Ρεάλ έλαβε σοβαρά υπόψιν το γενικότερο κλίμα που επικρατεί στα αποδυτήρια τους τελευταίους μήνες, το οποίο, είναι ιδιαίτερα θετικό για τον προπονητή της “Βασίλισσας”. Το γεγονός οτι οι αστέρες της ομάδας “στάζουν μέλι” για τον Γάλλο δεν έχει περάσει απαρατήρητο από τους διοικούντες το σύλλογο, οι οποίοι, βλέπουν οτι η μουρμούρα της εποχής Μπενίτεζ έχει περάσει στο παρελθόν.




Εξάλλου, ο Ζιντάν μπορεί να μην είναι ένας έμπειρος προπονητής τύπου Αντσελότι, ή Μπενίτεζ, όμως, είχε από την αρχή ένα σημαντικό πλεονέκτημα έναντι των περισσότερων προηγούμενων -και των επόμενων, πιθανότατα- τεχνικών της “Βασίλισσας”: Είναι ένας άνθρωπος που χαίρει το σεβασμό όλων όσων εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα με το σύλλογο, έχει συνδέσει το όνομα του με την ιστορία του και γνωρίζει πολύ καλά τις ιδιαιτερότητες του.

Πρακτικά αυτό σημαίνει οτι δεν ξεκίνησε την θητεία του από το σημείο μηδέν, καθώς, δε χρειάστηκε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του φίλαθλου κοινού -όπως συμβαίνει συνήθως με τους νέους προπονητές-, την είχε ήδη. Ούτε μόχθησε για να αποδείξει στους ποδοσφαιριστές του οτι αξίζει το σεβασμό και την εμπιστοσύνη τους, αφού, οι περισσότεροι απ’ αυτούς είχαν προλάβει να τον δουν να αγωνίζεται με τη φανέλα της ομάδας -και πιθανότατα αντέγραφαν τις κινήσεις του όταν έκαναν τα πρώτα τους ποδοσφαιρικά βήματα.

 

Έτσι μπόρεσε, χωρίς να δυσκολευτεί ιδιαίτερα, να συμμαζέψει τα αποδυτήρια τα οποία ήταν άνω-κάτω επί Μπενίτεζ και να δώσει την απαραίτητη ηρεμία στην ομάδα. Παράλληλα, βρήκε το θάρρος να κάνει κάτι που οι περισσότεροι προπονητές δε θα τολμούσαν ποτέ να πράξουν στη θέση του: Να παίξουν για το αποτέλεσμα.

Αν και γνωρίζει πολύ καλά οτι οι φίλαθλοι των “μερένχες” σχεδόν… απαγορεύουν στην ομάδα τους να παίξει συντηρητικό ποδόσφαιρο, ο Ζιντάν δεν δίστασε σε παιχνίδια με υψηλό βαθμό δυσκολίας να υιοθετήσει μια πιο αμυντικογενή τακτική απ’ οτι συνήθως, θυσιάζοντας το θέαμα στο βωμό του αποτελέσματος. Κάπως έτσι, η Ρεάλ κέρδισε το “Ελ Κλάσικο” του δεύτερου γύρου μέσα στο “Καμπ Νου”, ενώ, λίγες εβδομάδες αργότερα πήρε “λευκή ισοπαλία” στον πρώτο ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, απέναντι στη Μάντσεστερ Σίτι.

 

Αυτά τα δυο παιχνίδια ήταν μάλλον τα κρισιμότερα της μέχρι τώρα παρουσίας του “Ζιζού” στον πάγκο της Ρεάλ. Αρχικά, το “διπλό” στη Βαρκελώνη, όχι απλά έβαλε ξανά τη “Βασίλισσα” στο κυνήγι ενός πρωταθλήματος που μέχρι πρότινος έμοιαζε χαμένο, αλλά κυρίως, αναπτέρωσε το ηθικό της ομάδας και των φιλάθλων, οι οποίοι είχαν πάρει βαριά την “τεσσάρα” του πρώτου γύρου.

Στη συνέχεια, η ισοπαλία στο “Έτιχαντ” αποτέλεσε το πρώτο βήμα για την πρόκριση στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, η οποία ουσιαστικά, έπεισε τον απαιτητικό Φλορεντίνο Πέρεθ οτι ο προπονητής του είναι ικανός να σταθεί αντάξιος του Ευρωπαϊκού στάτους του συλλόγου που διοικεί.

Γίνεται αντιληπτό οτι, για έναν υπηρεσιακό προπονητή ο οποίος δεν έχει ιδιαίτερη εμπειρία στους πάγκους, αυτή η εξέλιξη είναι ιδανική. Ουσιαστικά, ο Ζιντάν όχι μόνο έχει εξασφαλίσει τη στήριξη της διοίκησης ανεξάρτητα από την έκβαση του τελικού του “Σαν Σίρο”, αλλά, θα έχει τη δυνατότητα το ερχόμενο καλοκαίρι να κάνει τις κινήσεις που ο ίδιος επιθυμεί, καθώς, ο πρόεδρος του συλλόγου φέρεται διατεθειμένος να λάβει σοβαρά υπόψιν τις μεταγραφικές προτάσεις του Γαλλου.

 

Από την άλλη πλευρά βέβαια, θεωρείται δεδομένο οτι τα κριτήρια με τα οποία θα αξιολογηθεί η δουλειά του την ερχόμενη σεζόν θα είναι πολύ πιο αυστηρά, καθώς, η Ρεάλ της νέας αγωνιστικής περιόδου θα είναι 100% δικό του δημιούργημα, πράγμα που σημαίνει οτι η ευθύνη σε περίπτωση αποτυχίας θα είναι καθαρά προσωπική.

Και, δεδομένης της ευκολίας με την οποία ξεχνιούνται οι επιτυχίες στο “Μπερναμπέου” όταν έρθουν τα πρώτα στραβά αποτελέσματα, έχω την εντύπωση πως ανεξάρτητα από το αν θα φέρει το “ενδέκατο” σε λίγες μέρες, του χρόνου θα είναι “υποχρεωμένος” να κερδίσει τίτλους.

Διαφορετικά, θα έχει την τύχη του Κάρλο Αντσελότι, ο οποίος, μπορεί να κατέκτησε το περίφημο “δέκατο”, αλλά, στο τέλος της επόμενης σεζόν άκουσε τον Πέρεθ να δηλώνει οτι “κέρδισε την αγάπη όλων μας, όμως, πρέπει να πάμε παρακάτω”…

 

Δείτε ακόμη:

Ρομπέρτο Μπάτζιο: Ένας “αρτίστας” των γηπέδων

Εκείνοι που κρέμασαν τα παπούτσια τους πρόωρα




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *