Η τελευταία πτήση των “μπέμπηδων”

By
Updated: November 9, 2017

Λίγες πτήσεις στην ιστορία της αεροπλοΐας έχουν γραφτεί στην ιστορία και, όπως γίνεται αντιληπτό, στην πλειοψηφία τους δε μνημονεύονται για ευχάριστους λόγους. Μια απ’ αυτές είναι η πτήση 609 της British European Airways της 6ης Φεβρουαρίου του 1958, στην οποία μετέβαινε η ομάδα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ καθώς και μερικοί δημοσιογράφοι και φίλαθλοι, επιστρέφοντας από το Βελιγράδι στο Μάντσεστερ.




Μια ημέρα νωρίτερα η ομάδα του Ματ Μπάσμπι είχε σφραγίσει με πανηγυρικό τρόπο απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα το εισιτήριο της για τα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, δίνοντας ένα ανεπανάληπτο σόου στο JNA Stadion (το σημερινό “Partizan Stadium”) μπροστά σε 50 χιλιάδες θεατές. Το 2-1 του πρώτου αγώνα στο “Ολντ Τράφορντ” ήταν ένα σκορ αρκετά ρευστό, γι’ αυτό οι παίκτες της Γιουνάιτεντ φρόντισαν να χαλάσουν από νωρίς τα σχέδια των Γιουγκοσλάβων που σκόπευαν να πανηγυρίσουν την πρόκριση μπροστά στο κοινό τους.

Το τελικό 3-3 μάλλον κολακεύει τους γηπεδούχους, καθώς, οι πρωταθλητές Αγγλίας μετέτρεψαν από νωρίς το παιχνίδι σε παράσταση για ένα ρόλο, παίρνοντας προβάδισμα με 0-3 στο ημίωρο και δίνοντας διαδικαστικό χαρακτήρα στη συνέχεια της αναμέτρησης.

Οι “μπέμπηδες του Μπάσμπι”, η ομάδα που ο Σκωτσέζος προπονητής είχε δημιουργήσει από το μηδέν δίνοντας έμφαση στην αξιοποίηση των ποδοσφαιριστών που προέρχονταν από τα τμήματα υποδομής του συλλόγου και η οποία είχε ήδη κερδίσει δυο συνεχόμενα πρωταθλήματα Αγγλίας με μέσο όρο ηλικίας που δεν ξεπερνούσε τα 22 χρόνια, απείχε μόλις δυο παιχνίδια από τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.

Όλα έδειχναν οτι η Γιουνάιτεντ είχε τα φόντα, αν όχι εκείνη τη σεζόν τότε μέσα στα επόμενα χρόνια, να γίνει η πρώτη Αγγλική ομάδα που θα κατακτήσει το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Μπορεί να της έλειπε η εμπειρία, όμως είχε το ταλέντο, τον ενθουσιασμό και τη σωστή καθοδήγηση από τον πάγκο, στοιχεία που, όπως είχε φανεί στο χορτάρι του JNA Stadion, ίσως και να ήταν αρκετά για να αμφισβητήσει την Ευρωπαϊκή κυριαρχία της Ρεάλ Μαδρίτης. Ωστόσο αυτό δεν επρόκειτο να το μάθουμε ποτέ, διότι εκείνη η εκπληκτική εμφάνιση της ομάδας του Μπάσμπι έμελλε να είναι η τελευταία της.




Η απαραίτητη στάση για ανεφοδιασμό στο Μόναχο θα ήταν μοιραία για αρκετούς από τους επιβαίνοντες, καθώς, κατά την αναχώρηση για το Μάντσεστερ -και αφού πρώτα έλαβαν χώρα άλλες δυο αποτυχημένες προσπάθειες απογείωσης λόγω προβλημάτων στον αριστερό κινητήρα- το αεροσκάφος δεν κατάφερε να πάρει ύψος με αποτέλεσμα να βγει έξω από τον διάδρομο ξεκινώντας μια ανεξέλεγκτη πορεία που κατέληξε σε συντριβή σε ένα χωράφι λίγο πιο κάτω.

Το αποτέλεσμα της τραγωδίας ήταν ο θάνατος 23 επιβατών, εκ των οποίων οι 8 ήταν ποδοσφαιριστές: Τζεφ Μπεντ, Ρότζερ Μπερν, Έντι Κόλμαν, Μαρκ Τζόουνς, Ντέιβιντ Πεγκ, Τόμι Τέιλορ και Λίαμ Γουίλαν σκοτώθηκαν κατά τη σύγκρουση, ενώ, ο σπουδαίος Ντάνκαν Έντουαρντς πέθανε λίγες μέρες αργότερα σε νοσοκομείο του Μονάχου. Επιπλέον, άλλοι δυο παίκτες της ομάδας, οι Τζάκι Μπλαντσφλάουερ και Τζόνι Μπέρι αναγκάστηκαν να σταματήσουν το ποδόσφαιρο λόγω των τραυματισμών που απεκόμισαν.

Το δυστύχημα του Μονάχου έμελλε να αποτελέσει το τέλος εκείνης της πολύ μεγάλης ομάδας, αλλά και την απαρχή του μύθου της Γιουνάιτεντ, ο οποίος γιγαντώθηκε μέσα στα επόμενα χρόνια, χάρη στην επιμονή και τις ικανότητες του Ματ Μπάσμπι.

Αφού ανάρρωσε από τα σοβαρά τραύματα του και ξεπέρασε το σοκ του χαμού των “παιδιών” του, ο άνθρωπος που πιθανότατα αποτελεί την κορυφαία προσωπικότητα στην ιστορία του συλλόγου αντί να μείνει άπραγος κλαίγοντας πάνω από τα συντρίμμια του αεροσκάφους και καταριώντας τη μοίρα του, προτίμησε να της πάει κόντρα και να χτίσει πάνω σ’ αυτά.




Αρχής γενομένης από την επόμενη σεζόν ο Μπάσμπι έβαλε μπροστά το σχέδιο δημιουργίας μιας νέας ομάδας βασισμένης στους επιζήσαντες της τραγωδίας, στους οποίους, τα επόμενα χρόνια προστέθηκαν και νέα ταλέντα, μεταξύ των οποίων ο Τζορτζ Μπεστ. Η αποστολή αυτή δεν ήταν εύκολη, όμως, το πείσμα του Μπάσμπι την έκανε εφικτή.

Μόλις πέντε χρόνια μετά το Μόναχο (1963) οι “κόκκινοι διάβολοι” κατέκτησαν το Κύπελλο Αγγλίας κερδίζοντας στον τελικό τη Λέστερ. Δυο χρόνια αργότερα, το 1965, στέφθηκαν ξανά πρωταθλητές Αγγλίας, επίτευγμα που επανέλαβαν το 1967. Όμως, αυτές οι επιτυχίες δεν ήταν αρκετές για τον Μπάσμπι.

Ο Σκωτσέζος προπονητής ονειρευόταν να δει τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στην κορυφή της Ευρώπης, εκεί που πιθανότατα θα είχε ήδη φτάσει, αν δεν τη σταματούσε η μοίρα. Και θα τα κατάφερνε. Έστω και αν χρειαζόταν να περάσουν 10 χρόνια από την τραγωδία του Μονάχου…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *