Η περίφημη υπόθεση “Μποσμάν”

By
Updated: July 18, 2016

Ακούγεται απίστευτο, κι όμως, ο παίκτης που συνέβαλε περισσότερο από κάθε άλλον στην εξέλιξη του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στη σημερινή του μορφή, δεν ήταν κάποιος σούπερσταρ της εποχής του, ούτε διέθετε ταλέντο που θα ζήλευε κανείς.

Ο λόγος για τον Ζαν Μαρκ Μποσμάν, τον άνθρωπο που έφερε την επανάσταση στον παγκόσμιο ποδοσφαιρικό χάρτη γκρεμίζοντας τα σύνορα και οδηγώντας στην εποχή της ελεύθερης διακίνησης ποδοσφαιριστών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα.




Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή:

Ο Μποσμάν ήταν ένας άσημος Βέλγος μέσος, παίκτης της Λιέγης, το συμβόλαιο του με την οποία εξέπνευσε το 1990. Σύμφωνα με τον ίδιο, η πρόταση ανανέωσης που του έκανε η ομάδα του ήταν σχεδόν προσβλητική (μείωση αποδοχών κατά 75% και “ψαλίδισμα” των μπόνους), πράγμα που τον οδήγησε στην απόφαση να αποχωρήσει από τον σύλλογο.

Ωστόσο, για να συμβεί αυτό θα έπρεπε ο σύλλογος της Λιέγης να αποζημιωθεί, καθώς, σύμφωνα με τη νομοθεσία της εποχής, ακόμα και μετά τη λήξη του συμβολαίου ενός ποδοσφαιριστή η ομάδα του διατηρούσε τα δικαιώματα του.

Για καλή του τύχη, η Γαλλική Ντουνκέρκ εκδήλωσε ενδιαφέρον για την απόκτηση του και μπήκε σε διαδικασία διαπραγματεύσεων με τη Λιέγη, όμως, δυστυχώς για τον Μποσμάν, οι δυο πλευρές δεν κατάφεραν να έρθουν σε συμφωνία. Αυτό σήμαινε οτι ο Βέλγος μέσος όχι μόνο δεν είχε δικαίωμα να πάρει μεταγραφή, αλλά επιπλέον, ήταν αναγκασμένος να αποδεχτεί τις μειωμένες αποδοχές που του είχε προτείνει η Λιέγη, διαφορετικά δεν θα είχε δικαίωμα να παίξει ποδόσφαιρο την ερχόμενη σεζόν.

 

Τελικά, αρνούμενος να συμβιβαστεί, αποφάσισε να ακολουθήσει τη νομική οδό διεκδικώντας την ελευθερία του και το δικαίωμα να αποφασίσει ο ίδιος για το μέλλον του. Έτσι, βρέθηκε στα δικαστήρια αντιμέτωπος με το σύλλογο της Λιέγης, τη Βελγική ποδοσφαιρική ομοσπονδία αλλά και τη FIFA, σε μια υπόθεση που όπως ήταν αναμενόμενο πήρε τεράστια έκταση, καθώς αφορούσε όχι μόνο τον ίδιο, αλλά χιλιάδες επαγγελματίες αθλητές ανά τον κόσμο.

Ως εκ τούτου, η δικαστική διαμάχη ήταν πολύχρονη και σκληρή, αφού χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να φτάσει στο τέλος της. Βέβαια, σύμφωνα με τον ίδιο, μετά την πρώτη τριετία η πλευρά του ήταν σχεδόν σίγουρη για τη θέτικη έκβαση της υπόθεσης, η οποία τελικά καθυστέρησε λόγω πιέσεων της UEFA και της FIFA.




Τελικά, στις 15 Δεκεμβρίου 1995 το δικαστήριο αποφάνθηκε οτι το υπάρχον μεταγραφικό σύστημα παρεμποδίζει την ελευθερία μετακίνησης επαγγελματιών ποδοσφαιριστών, πράγμα που αντιτίθεται στο άρθρο 39 της Συνθήκης της Ρώμης, το οποίο αφορά στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων.

Η ετυμηγορία, που πέρασε στην ιστορία σαν “απόφαση Μποσμάν”, έφερε επανάσταση σε ολόκληρο το οικοδόμημα του επαγγελματικού αθλητισμού, επιτρέποντας σε κάθε αθλητή να μείνει ελεύθερος μετά το τέλος του συμβολαίου του, πράγμα που μπορεί στις μέρες μας να θεωρείται αυτονόητο, όμως 25 χρόνια πριν δεν ήταν.

Παράλληλα, η δικαίωση του Μποσμάν απέδειξε οτι το μόνο που χρειάζεται κανείς για να αλλάξει τον κόσμο είναι μια γενναία ποσότητα πείσματος, την οποία ο Βέλγος διέθετε σε πλεόνασμα.

 

Ωστόσο, επειδή τίποτα καλό δεν έρχεται χωρίς τίμημα, το κόστος όλης αυτής της ιστορίας για τον ίδιο ήταν τεράστιο, καθώς, αναγκάστηκε να θυσιάσει την καριέρα του προκειμένου να πετύχει το στόχο του.

Μάλιστα, όπως παραδέχτηκε αρκετά χρόνια αργότερα, ο αγώνας του μπορεί να έδωσε τέλος στη σκλαβιά των ποδοσφαιριστών, όμως οδήγησε τη ζωή του στο μηδέν, καθώς, βρέθηκε να ζει στα όρια της φτώχειας αδυνατώντας να μεγαλώσει τα παιδιά του.

Σήμερα αισθάνεται κατάφωρα αδικημένος βλέποντας δεκάδες αστέρες του ποδοσφαίρου να πλουτίζουν εκμεταλλευόμενοι την απελευθέρωση του μεταγραφικού συστήματος που εκείνος προκάλεσε, ενώ ο ίδιος δεν ανταμείφθηκε ποτέ για τη μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλε.

Δύσκολοι καιροί για επαναστάτες…

 

Δείτε επίσης:

Τα mind games που έκριναν ένα πρωτάθλημα

Ο Μαραντόνα, ο “χασάπης” και το ξύλο στο Μπερναμπέου




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *