Οι καλύτερες ελεύθερες μεταγραφές

By
Updated: April 20, 2016

Δεν υπάρχει αμφιβολία οτι το να έχει κανείς χρήματα για να σκορπίσει στο μεταγραφικό παζάρι είναι καλό πράγμα. Όμως, το να γνωρίζει πως να τα διαχειριστεί είναι ακόμα καλύτερο. Εξάλλου, δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε δει ομάδες με τεράστιο μπάτζετ να σπαταλούν εκατομμύρια χωρίς αντίκρισμα και κάποιες άλλες να “ψωνίζουν” πιο οικονομικά και να πετυχαίνουν καλύτερα αποτελέσματα.

Ακόμα και στην εποχή μας όπου το χρήμα στο χώρο του ποδοσφαίρου “ρέει” άφθονο, δεν ήταν λίγες οι φορές στο πρόσφατο παρελθόν που είδαμε εξαιρετικές μεταγραφικές κινήσεις να πραγματοποιούνται με χαμηλό, ή και μηδενικό κόστος.

Με αυτή την τελευταία κατηγορία θα ασχοληθούμε σήμερα, και πιο συγκεκριμένα, με τις κορυφαίες μεταγραφές που δεν κόστισαν τίποτα. Στη λίστα που ακολουθεί θα δείτε τους παίκτες που υπέγραψαν σαν ελεύθεροι και άλλαξαν την αγωνιστική μοίρα της νέας τους ομάδας προς το καλύτερο.

Έχουμε και λέμε:

 

10. Ραούλ (Σάλκε, 2010)

Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που ξαφνιάστηκαν από την απόφαση του Ραούλ να υπογράψει στη Σάλκε όταν αποχώρησε από τη Ρεάλ. Αναμφίβολα, στην εξέλιξη αυτή έπαιξε καθοριστικό ρόλο το γεγονός οτι ο Γερμανικός σύλλογος είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή του στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ της επόμενης περιόδου.

Ο Ισπανός επιθετικός αγωνίστηκε για δυο σεζόν στη Σάλκε και πέτυχε συνολικά 28 γκολ στη Μπουντεσλίγκα, ενώ συνέβαλε τα μέγιστα στην πορεία των “βασιλικών μπλε” μέχρι τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ τη σεζόν 2010-11.

 

9. Ρομπέρτο Μπάτζιο (Μπολόνια, 1997)

Η επιστροφή του Φάμπιο Καπέλο στον πάγκο της Μίλαν, το 1997, σήμανε το τέλος της παρουσίας του Μπάτζιο στο “Σαν Σίρο”, καθώς δε συμπεριλαμβανόταν στα πλάνα του έμπειρου τεχνικού. Ο “κοτσιδάκιας” αναζήτησε την τύχη του αλλού και βρέθηκε κοντά στην Πάρμα, όμως δέχτηκε και δεύτερο πλήγμα όταν ο Κάρλο Αντσελότι τον απέρριψε καθώς θεώρησε οτι δεν ταίριαζε στα αγωνιστικά του πλάνα.

Κάπως έτσι, από εκεί που έκανε πρωταθλητισμό βρέθηκε να αγωνίζεται για την παραμονή στην κατηγορία με τη φανέλα της Μπολόνια. “Η απόλυτη αποκαθήλωση”, θα έλεγε κάποιος. Όχι όμως ο Ρομπέρτο Μπάτζιο.

Ο άνθρωπος που είχε πάρει την Ιταλία από το χέρι και την είχε φτάσει στον τελικό του Μουντιάλ τρια χρόνια νωρίτερα βάλθηκε να αποδείξει οτι δεν είχε ξοφλήσει ακόμα. Με 22 γκολ και 6 ασσίστ εκείνη τη σεζόν, όχι μόνο βοήθησε τη νέα του ομάδα να αποφύγει τον υποβιβασμό, αλλά την οδήγησε στην 8η θέση της βαθμολογίας και στο Ιντερτότο της επόμενης χρονιάς.

Παράλληλα, κέρδισε μια υποψηφιότητα για τη Χρυσή Μπάλα, μια θέση στην αποστολή της εθνικής Ιταλίας για το Μουντιάλ του ’98 και μια μεταγραφή στην Ίντερ.

 

8. Εστεμπάν Καμπιάσο (Ίντερ, 2004)

Εξαιρετικό αμυντικό χαφ με λαμπρή καριέρα, ο Εστεμπάν Καμπιάσο αποτέλεσε έναν εκ των ακρογωνιαίων λίθων της Ίντερ που έκανε το περίφημο τρεμπλ το 2010. Ο Αργεντίνος ήρθε στην Ευρώπη για λογαριασμό της Ρεάλ Μαδρίτης, όμως η “βασίλισσα” τον άφησε ελεύθερο το 2004 οπότε και υπέγραψε στους “νερατζούρι”.

Στο “Τζουζέπε Μεάτσα” βρήκε το λιμάνι του, καθώς αγωνίστηκε στην Ιταλική ομάδα για 10 χρόνια. Στο διάστημα αυτό πραγματοποίησε περισσότερες από 300 συμμετοχές, ενώ κατέκτησε -μεταξύ άλλων- ένα Τσάμπιονς Λιγκ, πέντε πρωταθλήματα, τέσσερα κύπελλα και ένα παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων.

Ο επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Λέστερ, η οποία τον απέκτησε επίσης σαν ελεύθερο, το 2014.

 

7. Γκάρι Μακάλιστερ (Λίβερπουλ, 2000)

Η απόφαση του Ζεράρ Ουγιέ να αποκτήσει τον Γκάρι Μακάλιστερ το καλοκαίρι του 2000 επικρίθηκε έντονα από τους φίλους της Λίβερπουλ. Εκείνη τη στιγμή ο Σκοτσέζος ήταν ένας 35χρονος μέσος που είχε περάσει ολόκληρη την καριέρα του σε μικρομεσαίες ομάδες της Πρέμιερ Λιγκ. Δυο χρόνια αργότερα αποχώρησε από το “Άνφιλντ” σαν μια από τις κορυφαίες μεταγραφές των τελευταίων ετών.

Στο μεσοδιάστημα πρόλαβε να φορέσει τη φανέλα των “κόκκινων” καμιά 50αριά φορές, να πετύχει ένα αλησμόνητο νικητήριο γκολ από 30 μέτρα στην εκπνοή του ντέρμπι με την Έβερτον το 2001 και να βοηθήσει σημαντικά στην κατάκτηση πέντε τίτλων (Κύπελλο Αγγλίας, Λιγκ Καπ, Τσάριτι Σιλντ, Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και Σούπερ Καπ Ευρώπης).

Μάλιστα, στον πιο συναρπαστικό τελικό στην ιστορία του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, απέναντι στην Αλαβές, ο Μακάλιστερ ανακυρήχθηκε πολυτιμότερος παίκτης της αναμέτρησης, καθώς πέτυχε ένα γκολ και συμμετείχε σε άλλα, τρια στη νίκη της Λίβερπουλ με 5-4.

 

6. Χένρικ Λάρσον (Μπαρτσελόνα, 2004)

Όντας ένας από τους κορυφαίους σέντερ φορ της προηγούμενης δεκαετίας, όταν μετά από μια εντυπωσιακή θητεία στη Σέλτικ ο Χένρικ Λάρσον έμεινε ελεύθερος, η Μπαρτσελόνα κινήθηκε άμεσα για την απόκτηση του.

Η πρώτη του σεζόν στο “Καμπ Νου” κάθε άλλο παρά ονειρεμένη μπορεί να χαρακτηριστεί, καθώς ο Σουηδός επιθετικός έχασε το μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς λόγω τραυματισμού. Ωστόσο, οι άνθρωποι του Καταλανικού συλλόγου όχι μόνο δεν απογοητεύτηκαν, αλλά έκαναν χρήση του σχετικού όρου και επέκτειναν το συμβόλαιο του για άλλη μια σεζόν.

Και δικαιώθηκαν. Η σεζόν 2005-06 ήταν πολύ καλύτερη για τον ίδιο, όμως η κορυφαία του εμφάνιση με τα χρώματα των “μπλαουγκράνα” ήρθε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Με την Άρσεναλ να προηγείται με 1-0, ο Φρανκ Ράικαρντ έριξε στη μάχη τον Λάρσον για να γυρίσει το ματς. Ο Σουηδός μπορεί να μη σκόραρε, αλλά κατά ομολογία των συμπαικτών του, ήταν ο παίκτης που άλλαξε την εικόνα της “Μπάρτσα” και την οδήγησε στην κορυφή της Ευρώπης.




5. Σολ Κάμπελ (Άρσεναλ, 2001)

Όχι απλώς αποκτήθηκε σαν ελεύθερος από την Άρσεναλ, αλλά έγινε “κόκκινο πανί” για τους οπαδούς της πρώην ομάδας του, της Τότεναμ, καθώς η αντιπαλότητα μεταξύ των δυο Λονδρέζικων συλλόγων είναι γνωστή. Αυτό φυσικά ουδόλως απασχόλησε τον Αρσέν Βενγκέρ, ο οποίος δήλωσε οτι τον απέκτησε επειδή είχε παρατηρήσει πως οι επιθετικοί της ομάδας του τα έβρισκαν σκούρα όταν τον αντιμετώπιζαν.

Ο Κάμπελ μπορεί να μην κόστισε τίποτα στην Άρσεναλ, όμως οι “κανονιέρηδες” βρήκαν στο πρόσωπο του έναν αξιόπιστο δυναμικό αμυντικό που προσέφερε πάρα πολλά την επόμενη 5ετία. Σε αυτό το διάστημα κέρδισαν δυο πρωταθλήματα Αγγλίας, ενώ έφτασαν μέχρι τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, όπου ο ίδιος σκόραρε το μοναδικό γκολ της ομάδας του στην ήττα από τη Μπαρτσελόνα.

 

4. Στιβ ΜακΜάναμαν (Ρεάλ, 1999)

Η Λίβερπουλ δεν είχε καμία πρόθεση να αφήσει έναν από τους κορυφαίους παίκτες της να φύγει ελεύθερος, γι’ αυτό, όταν οι συζητήσεις για πρόωρη ανανέωση του συμβολαίου του έπεσαν στο κενό προσπάθησε να τον πουλήσει στη Μπαρτσελόνα, η οποία ενδιαφέρθηκε για την απόκτηση του.

Τελικά, ο ταλαντούχος μέσος δεν ήρθε σε συμφωνία με τους “μπλαουγκράνα” και το καλοκαίρι του 1999 όπου έληξε το συμβόλαιο του υπέγραψε στη Ρεάλ Μαδρίτης. Ο ΜακΜάναμαν αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια στη “βασίλισσα”, πραγματοποιώντας μια από τις καλύτερες θητείες που είχε ποτέ Άγγλος ποδοσφαιριστής μακριά από το “νησί”.

Κορυφαία στιγμή με τα χρώματα των “μερένχες” ήταν το όμορφο γκολ που πέτυχε στον νικηφόρο τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2000 απέναντι στη Βαλένθια.

 

3. Πολ Πογκμπά (Γιουβέντους, 2012)

Η περίπτωση “Πογκμπά” είναι μια από εκείνες που δεν πρέπει να φέρνουν ευχάριστες αναμνήσεις στον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον. Ο Γάλλος μέσος αγωνίστηκε μόλις τρεις φορές με τη φανέλα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πριν μείνει ελεύθερος να κυνηγήσει την τύχη του αλλού.

Η “μεγάλη κυρία” δεν έχασε την ευκαιρία να τον αποκτήσει το καλοκαίρι του 2012 και να τον ρίξει στα βαθιά δίνοντας του την ευκαιρία να δείξει το ταλέντο του. Σήμερα, ο Πογκμπά θεωρείται δικαιολογημένα ένας από τους κορυφαίους νεαρούς ποδοσφαιριστές στον κόσμο και είναι σίγουρο οτι το μέλλον του ανήκει.

 

2. Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι (Μπάγερν, 2014)

Μετά από μια εντυπωσιακή τετραετία στη Ντόρτμουντ, ο Πολωνός επιθετικός αποφάσισε να κάνει το επόμενο βήμα στην καριέρα του υπογράφοντας στο μοναδικό σύλλογο της Μπουντεσλίγκα που θα μπορούσε να θεωρηθεί καλύτερος προορισμός από την τότε ομάδα του.

Όπως είχε ήδη ανακοινώσει πριν ακόμα λήξει το συμβόλαιο του με τους “κιτρινόμαυρους”, το καλοκαίρι του 2014 ο Λεβαντόφσκι έγινε παίκτης της Μπάγερν Μονάχου και πήρε αμέσως τη φανέλα του βασικού στο σπίτι του. Δυο χρόνια αργότερα, παραμένει ο κορυφαίος επιθετικός του Γερμανικού πρωταθλήματος και αποτελεί έναν εκ των πιο πολύτιμων ποδοσφαιριστών της Βαυαρικής ομάδας.

 

1. Αντρέα Πίρλο (Γιουβέντους, 2011)

Ακούγεται απίστευτο, όμως ο παίκτης-κλειδί που οδήγησε τη Γιουβέντους σε τέσσερις συνεχόμενες κατακτήσεις του πρωταθλήματος Ιταλίας (2011-2015) είχε μείνει ελεύθερος από τη Μίλαν. Ο Τζιανλουίτζι Μπουφόν χαρακτήρισε την απόκτηση του Αντρέα Πίρλο “μεταγραφή του αιώνα” και δύσκολα μπορεί να πει κάποιος οτι υπερβάλει, καθώς ο “αρχιτέκτονας” δεν κόστισε τίποτα στη “μεγάλη κυρία” και της έδωσε τα πάντα.

Ο Πίρλο φόρεσε τη φανέλα των “μπιανκονέρι” στα 32 του χρόνια και εξέπληξε την ποδοσφαιρική κοινή γνώμη αποδεικνύοντας οτι δεν είναι μόνο το κρασί που γίνεται καλύτερο με τον καιρό. Εξάλλου, σαν ερασιτέχνης οινοποιός ο ίδιος, γνωρίζει καλά τη σημασία της ωρίμανσης.

 

Δείτε επίσης:

Τα μεταγραφικά “μπαμ” που δεν ολοκληρώθηκαν

Οι γυρολόγοι των γηπέδων




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *