Οι παίκτες με τους περισσότερους χαμένους τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ

By
Updated: June 17, 2016

Η συμμετοχή στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ αποτελεί όνειρο για κάθε ποδοσφαιριστή. Όμως, τι γίνεται όταν το όνειρο μετατρέπεται σε εφιάλτη;

Παρακάτω θα δούμε τους παίκτες εκείνους που, αν και είχαν την ευλογία να αγωνιστούν σε αρκετούς τελικούς της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, μάλλον δεν ένιωθαν και τόσο τυχεροί όταν έφευγαν ξανά και ξανά από το γήπεδο με σκυμμένο κεφάλι.

Όπως θα παρατηρήσετε, οι περισσότεροι κατάφεραν να κατακτήσουν το τρόπαιο τουλάχιστον μια φορά στην καριέρα τους, ωστόσο, η ήττα σ’ έναν τελικό είναι πάντα οδυνηρή, ανεξάρτητα από το πόσες φορές μπορεί να έχεις κερδίσει τον τίτλο στο παρελθόν.

Μάλιστα, την τιμητική τους φαίνεται να έχουν στη λίστα μας οι παίκτες της Γιουβέντους, η οποία, μετράει ουκ ολίγους χαμένους τελικούς τις τελευταίες τρεις δεκαετίες.

Έχουμε και λέμε:

 

Έντβιν Φαν Ντερ Σαρ (3)

Γεύτηκε τη χαρά της νίκης σε τελικό το 1995 και την πίκρα της ήττας ένα χρόνο αργότερα, αμφότερες με τη φανέλα του Άγιαξ. Και πάνω που όλα έδειχναν οτι βάδιζε προς το τέλος της καριέρας του, ο Ολλανδός γκολκίπερ αναγεννήθηκε κάτω από τα δοκάρια της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, με την οποία έφτασε άλλες τρεις φορές μέχρι το τέρμα.

Το 2008 στη Μόσχα χάρισε τον τίτλο στην ομάδα του σερ Άλεξ Φέργκιουσον αποκρούοντας την εκτέλεση του Ανελκά. Οι επόμενες απόπειρες των “κόκκινων διάβολων” μπορεί να μην ήταν εξίσου επιτυχημένες -καθώς έπεσαν δυο φορές πάνω στην καταπληκτική Μπαρτσελόνα του Γκουαρντιόλα-, ωστόσο, και μόνο το γεγονός οτι ο Φαν Ντερ Σαρ έπαιζε τελικούς Τσάμπιονς Λιγκ μέχρι τα 40 του μπορεί να θεωρηθεί άθλος.




Πάολο Μαλντίνι (3)

Η πρώτη συμμετοχή του Πάολο Μαλντίνι σε τελικό έλαβε χώρα το 1989, όταν ο ίδιος ήταν 21 ετών και η διοργάνωση λεγόταν ακόμα “Κύπελλο Πρωταθλητριών”. Η τελευταία του; 18 χρόνια αργότερα, έχοντας πλέον στο μπράτσο του το περιβραχιόνιο του αρχηγού της Μίλαν.

Σ’ αυτό το διάστημα αγωνίστηκε συνολικά σε 8 τελικούς με τους “ροσονέρι”, στους 5 εκ των οποίων πανηγύρισε την κατάκτηση του τροπαίου (1989, 1990, 1994, 2003, 2007). Μάλιστα, το γεγονός οτι στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης κατά τη διάρκεια τριών διαφορετικών δεκαετιών αποτελεί ένα ξεχωριστό επίτευγμα.

Πρόκειται για τον μοναδικό ποδοσφαιριστή αυτής της λίστας που μετράει περισσότερους νικηφόρους τελικούς από χαμένους, οπότε, οι ήττες από Μαρσέιγ, Άγιαξ και Λίβερπουλ (1993, 1995 και 2005, αντίστοιχα), αποτελούν μάλλον αμελητέα ποσότητα μπροστά στη λάμψη των πέντε κυπέλλων που έχει σηκώσει.

 

Έντγκαρ Ντάβιντς (3)

Ο πρώτος του τελικός έμελλε να είναι και ο μοναδικός νικηφόρος. Στο “Ερνστ Χάπελ” της Βιέννης, τον Μάιο του 1995, το γκολ του Πάτρικ Κλάιφερτ πέντε λεπτά πριν τη λήξη της αναμέτρησης απέναντι στη Μίλαν έδωσε στον Άγιαξ τον τίτλο και αποτέλεσε την κορυφαία στιγμή στην καριέρα του Έντγκαρ Ντάβιντς.

Έκτοτε, γεύτηκε μόνο τη γεύση της ήττας σε τελικούς, και μάλιστα, τρεις φορές. Ο βραχύσωμος μέσος, όχι απλώς ήταν εκεί, αλλά έχασε και πέναλτι στη Ρώμη το 1996, όταν ο Άγιαξ γνώρισε την ήττα από τη Γιουβέντους στη “ρώσικη ρουλέτα”.

Ένα χρόνο αργότερα πήρε μεταγραφή στη “μεγάλη κυρία”, με την οποία αγωνίστηκε σε δυο ακόμα τελικούς. Όμως, τόσο το 1998 απέναντι στη Ρεάλ, όσο και το 2003 απέναντι στη Μίλαν, έφυγε με σκυμμένο κεφάλι.

 

Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο (3)

Παρόμοια περίπτωση με τον Ντάβιντς, καθώς, και εκείνος “σήκωσε” την κούπα με την πρώτη, στη συνέχεια όμως ηττήθηκε τρεις φορές σε τελικό. Η διαφορά είναι οτι ο “Πιντουρίκιο” αγωνίστηκε σε όλους τους τελικούς της καριέρας του με τη φανέλα της “Γιούβε”, οι τρεις εκ των οποίων ήταν συνεχόμενοι.

Το 1996 σε ηλικία 22 ετών, ήταν ήδη βασικός και αναντικατάστατος όταν οι “μπιανκονέρι” λύγισαν στα πέναλτι την αντίσταση του Άγιαξ. Τις επόμενες δυο σεζόν δεν τα κατάφεραν απέναντι στη Ντόρτμουντ και τη Ρεάλ, ενώ, η τελευταία τους ευκαιρία επί των ημερών του Ντελ Πιέρο ήρθε το 2003, απέναντι στη Μίλαν, όταν ο ίδιος σκόραρε στη διαδικασία των πέναλτι, όμως αυτό δεν ήταν αρκετό για να δώσει το Τσάμπιονς Λιγκ στην ομάδα του.

 

Αλέσιο Τακινάρντι (3)

Ακριβώς ίδια περίπτωση με εκείνη του Ντελ Πιέρο, μόνο που ο Τακινάρντι δεν αγωνίστηκε ούτε δευτερόλεπτο στον τελικό της Ρώμης, όταν η Γιουβέντους εκθρόνισε τον Άγιαξ του Φαν Χάαλ.

Αντιθέτως, πήρε χρόνο συμμετοχής στους τρεις επόμενους τελικούς των “μπιανκονέρι”, έστω κι αν στους δυο απ’ αυτούς πέρασε στο ματς σαν αλλαγή.

 

Πάολο Μοντέρο (3)

Ο Ουρουγουανός έχει κάθε λόγο να αισθάνεται άτυχος, καθώς, πήρε μεταγραφή στη Γιουβέντους το 1996, μόλις η ομάδα του Μαρσέλο Λίπι είχε στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης.

Αυτό σημαίνει οτι δεν ήταν παρών στον νικηφόρο τελικό της Ρώμης απέναντι στον Άγιαξ, όμως, ήταν εκεί για να βιώσει ξανά και ξανά την απογοήτευση της ήττας, τόσο στους διαδοχικούς τελικούς του 1997 και του 1998, όσο και σ’ εκείνον του 2003.

 

Πατρίς Εβρά (4)

Μπορεί να στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης στη Μόσχα με τη φανέλα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, το 2008, ωστόσο, όντας ο μοναδικός ποδοσφαιριστής με τέσσερις χαμένους τελικούς, μάλλον δε μπορεί να αισθάνεται τυχερός.

Μάλιστα, με εξαίρεση την πρώτη του συμμετοχή στον τελικό, το 2004 (όταν η Μονακό έχασε από την Πόρτο), όλες οι υπόλοιπες ήττες ήρθαν με αντίπαλο τη Μπαρτσελόνα.

Τόσο οι “κόκκινοι διάβολοι” (2009, 2011) όσο και η Γιουβέντους (2015) απέτυχαν να κερδίσουν τους “μπλαουγκράνα”, υποχρεώνοντας τον Γάλλο αμυντικό να μετράει μια κατάκτηση σε πέντε προσπάθειες.

 

Δείτε επίσης:

Οι μεγάλοι που δεν κέρδισαν ποτέ Τσάμπιονς Λιγκ

Οι καλύτεροι τελικοί Τσάμπιονς Λιγκ




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *