Οι στιγμές που έπλασαν το θρύλο της “Μπάρτσα”

By
Updated: February 4, 2016

Αν υπάρχει μια ομάδα της οποίας οι οπαδοί έχουν κάθε δικαίωμα να καυχιούνται οτι δεν πρόκειται απλά για ένα αθλητικό σωματείο αλλά για κάτι πολύ περισσότερο, αυτή δεν είναι άλλη από τη Μπαρτσελόνα.

Παρακάτω σας παρουσιάζω τις δέκα στιγμές που “έπλασαν” το μύθο της “Μπάρτσα”, μετατρέποντας την ομάδα της Καταλονίας σε “κάτι παραπάνω από ένα κλαμπ”.

 

1. Η ίδρυση

Στη μέση ο ιδρυτής της Μπαρτσελόνα, Χανς Γκάμπερ (Ζοάν Γκαμπέρ).

Η ιστορία της Μπαρτσελόνα ξεκινάει από το μακρινό 1898, όταν ο Ελβετός Χανς Γκάμπερ επισκέφτηκε την πόλη της Βαρκελώνης και γοητεύτηκε τόσο πολύ από τον τρόπο ζωής των ντόπιων που αποφάσισε να υιοθετήσει την Καταλανική κουλτούρα (αλλάζοντας μάλιστα το όνομα του σε “Ζοάν Γκαμπέρ”) και να ζήσει για πάντα εκεί. Ένα χρόνο αργότερα, ίδρυσε μια ποδοσφαιρική ομάδα η οποία αποτελείτο από μια μίξη Ελβετών, Βρετανών και Ισπανών ποδοσφαιριστών, στην οποία αγωνίστηκε και ο ίδιος για μερικά χρόνια.

 

2. Ο αγώνας κατά του Φράνκο

Η στάση του Φράνκο απέναντι στον Καταλανικό λαό έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάδειξη της Μπαρτσελόνα σε σύμβολο.

Παρά το οτι η Μπαρτσελόνα ιδρύθηκε από ξένους, η ιστορία της είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Καταλανική υπερηφάνεια. Η άρνηση του Καταλανικού λαού να αποδεχθεί το απολυταρχικό καθεστός του Φράνκο μετέτρεψε την ομάδα της Βαρκελώνης σε έμβλημα, καθώς, όταν ο Ισπανός δικτάτορας απαγόρευσε τη χρήση της Καταλανικής διαλέκτου, το γήπεδο της Μπαρτσελόνα μετετράπη σε χώρο διαδηλώσεων εναντίον του.

 

3. Η εκτέλεση του Σουνιόλ

Ο Τζουζέπ Σουνιόλ

Στις 5 Αυγούστου του 1936, λίγο καιρό μετά από την έναρξη του Ισπανικού εμφυλίου, ο τότε πρόεδρος της Μπαρτσελόνα, Τζουζέπ Σουνιόλ, συνελήφθη έξω από τη Μαδρίτη από δυνάμεις του Φράνκο και εκτελέστηκε μια ημέρα αργότερα. Το πτώμα του δε βρέθηκε ποτέ, ενώ, οι αρχές διατάχθηκαν να γράψουν στον τάφο του το όνομα του με Καστιγιάνικη γραφή, αντί για την Καταλανική.

 

4. Η έλευση του Κουμπάλα

Λάζλο Κουμπάλα, κατά πολλούς ο κορυφαίος παίκτης στην ιστορία της Μπαρτσελόνα.

Τον Ιούνιο του 1950, ο Ούγγρος Λάζλο Κουμπάλα ταξίδεψε στη Βαρκελώνη με μια μικτή ομάδα ποδοσφαιριστών για ένα φιλικό παιχνίδι με την Εσπανιόλ. Στο γήπεδο βρισκόταν ο τεχνικός διευθυντής της Μπαρτσελόνα, Γιοσέπ Σαμιτιέρ, ο οποίος εντυπωσιάστηκε από το ταλέντο του και έκανε ο,τι ήταν δυνατόν για να τον φέρει στην ομάδα. Ο Κουμπάλα φόρεσε τα χρώματα των Μπλαουγκράνα για 11 χρόνια (1951-1962) κατά τη διάρκεια των οποίων η Μπαρτσελόνα κέρδισε 4 πρωταθλήματα, 5 κυπέλλα Ισπανίας και 2 κύπελλα εκθέσεων.

 

5. Ο “ιπτάμενος Ολλανδός”

Το καλοκαίρι του 1973, η διοίκηση των Καταλανών εξασφάλησε την υπογραφή του μεγάλου Γιόχαν Κρόιφ, ελπίζοντας ο Ιπτάμενος Ολλανδός να οδηγήσει ξανά την ομάδα στην κορυφή του Ισπανικού πρωταθλήματος. Στο τέλος εκείνης της σεζόν, η Μπαρτσελόνα κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα μετά από 14 στείρα χρόνια, κερδίζοντας μάλιστα τη Ρεάλ στη Μαδρίτη με το θριαμβευτικό 0-5.




 

6. Το όραμα της “Μασία”

Οι τρεις πιτσιρικάδες της φωτογραφίας δε χρειάζονται συστάσεις…

Εμπνευσμένος από το Ολλανδικό μοντέλο, ο Κρόιφ οραματίστηκε τη δημιουργία μιας ακαδημίας νέων ποδοσφαιριστών στα πρότυπα του Άγιαξ. Δηλαδή, ένα προπονητικό κέντρο το οποίο εκτός από γήπεδα θα περιλάμβανε αίθουσες μαθημάτων και ψυχαγωγίας, εστιατόριο, υπνοδωμάτια και οτιδήποτε άλλο χρειαζόταν ένας πιτσιρικάς για να δουλέψει απερίσπαστος, χωρίς βέβαια να αμελεί τις εκπαιδευτικές του ανάγκες.

Η πρόταση αυτή βρήκε ανταπόκριση στο πρόσωπο του τότε προέδρου, Τζουζέπ Νούνιεθ και κάπως έτσι προέκυψε το φυτώριο της Μασία, το οποίο στεγάστηκε σε μια αγροικία ακριβώς δίπλα στο Καμπ Νου η οποία στο παρελθόν είχε χρησιμοποιηθεί για τη στέγαση των διοικητικών υπηρεσιών της ομάδας. Η κίνηση αυτή άλλαξε για πάντα τη ροή της ιστορίας της Μπαρτσελόνα, καθώς, μερικοί από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές που φόρεσαν τη φανέλα της την τελευταία εικοσαετία βγήκαν από τη Μασία, όπως οι Γκουαρντιόλα, Μεσι, Τσάβι, Πουγιόλ και Ινιέστα.

 

7. Η δημιουργία της “Dream Team”

Το 1988, δέκα χρόνια μετά από την αποχώρηση του απο τη Βαρκελώνη, ο Γιόχαν Κρόιφ επέστρεψε στο Καμπ Νου σαν προπονητής, σε μια κρίσιμη καμπή της ιστορίας της Μπαρτσελόνα. Ήταν μια εποχή όπου η Καταλανική ομάδα αναζητούσε την ταυτότητα της, έχοντας κερδίσει μόλις ένα πρωτάθλημα τα προηγούμενα 14 χρόνια και έχοντας υποστεί μια ήττα-σοκ από τη Στεάουα Βουκουρεστίου στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1986.

Η επιστροφή του Ολλανδού σήμανε την αναγέννηση και τη δημιουργία της λεγόμενης Dream Team, η οποία έμελλε να κατακτήσει μεταξύ άλλων ένα κύπελλο Κυπελλούχων, 4 πρωταθλήματα Ισπανίας και το πολυπόθητο κύπελλο Πρωταθλητριών που έλειπε απο την τροπαιοθήκη της Μπαρτσελόνα.

 

8. Το φάουλ του Κούμαν

 

Μετά από δυο αποτυχημένες συμμετοχές σε τελικούς, οι Μπλαουγκράνα κατάφεραν να στεφθούν πρωταθλητές Ευρώπης για πρώτη φορά το 1992. Η εκτέλεση φάουλ του Ρόναλντ Κούμαν στην παράταση του τελικού με τη Σαμπντόρια στο Γουέμπλεϊ χάρισε τον τίτλο στους Καταλανούς και ανάγκασε τον αντιπρόεδρο της ομάδας, Τζουάν Γκασπάρ, να βουτήξει στον Τάμεση όπως είχε υποσχεθεί στους δημοσιογράφους!

 

Το ‘πε και το ‘κανε ο αντιπρόεδρος της Μπαρτσελόνα.

 

9. Το “τίκι-τάκα”

Πεπ Γκουαρντιόλα, ο άνθρωπος που έκανε τη “Μπάρτσα” να μοιάζει ανίκητη.

Το 2008, έπειτα από ένα σύντομο πέρασμα από τον πάγκο της Μπαρτσελόνα Β, ο Πεπ Γκουαρντιόλα ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της πρώτης ομάδας, όπου επέβαλε αμέσως τη δική του αγωνιστική φιλοσοφία. Ο τότε άπειρος τεχνικός δε δίστασε να βάλει πωλητήριο σε αστέρες όπως οι Ροναλντίνιο, Ντέκο και Ετό, οι οποίοι είχαν οδηγήσει τη Μπάρτσα στην κορυφή της Ευρώπης δυο χρόνια νωρίτερα.

Κάπως έτσι έφτιαξε μια νέα ομάδα με βάση τα δικά του στάνταρ, όπου κυριαρχούσαν η συνεχής κίνηση των ποδοσφαιριστών και το ποδόσφαιρο κατοχής. Οι 14 τίτλοι που κατέκτησε σε 4 χρόνια -μεταξύ των οποίων 3 πρωταθλήματα και 2 Τσάμπιονς Λιγκ- τον δικαίωσαν απόλυτα.

 

10. Ο ερχομός του Μεσι(α)

Οι αμυντικοί της Γιουβέντους κυνηγούσαν όλο το βράδυ το Μέσι χωρίς επιτυχία. Το πράγμα είχε φανεί από νωρίς.

Ήταν Αύγουστος του 2005 όταν ο Λιονέλ Μέσι πρωτοεμφανίστηκε μπροστά στο κοινό της Βαρκελώνης. Η Μπαρτσελόνα αντιμετώπιζε τη Γιουβέντους στα πλαίσια του κυπέλλου “Ζοάν Γκαμπέρ”, ενός τουρνουά που διοργανώνεται κάθε χρόνο στο Καμπ Νου προς τιμήν του ιδρυτή της Καταλανικής ομάδας.

Ο 17χρονος τότε Αργεντίνος με το νούμερο 30 στην πλάτη έκανε άνω-κάτω την άμυνα της Ιταλικής ομάδας, ενώ δεν παρέλειψε να βγάλει μια καταπληκτική ασίστ στον Ινιέστα. Εκείνο το βράδυ η “Μπάρτσα” μπορεί να έχασε το παιχνίδι στα πέναλτι, όμως κέρδισε τον καλύτερο παίκτη του κόσμου.

 

Διαβάστε ακόμη:

Ρεάλ:Οι 10 στιγμές που έπλασαν το θρύλο της “Βασίλισσας”




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *