Τα “θρίλερ” της Λίβερπουλ

By
Updated: April 14, 2016

Το να είσαι φίλαθλος της Λίβερπουλ δεν είναι εύκολο πράγμα, και τα 26 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα δεν είναι ο μόνος λόγος. Οι “κόκκινοι” έχουν δημιουργήσει παράδοση στα ποδοσφαιρικά θρίλερ προσφέροντας στους οπαδούς τους μερικά από τα κορυφαία ματς της ιστορίας, ασύγκριτες συγκινήσεις και πολλαπλά εμφράγματα.

Με αφορμή την επική πρόκριση της ομάδας του Γιούργκεν Κλοπ στα ημιτελικά του Γιουρόπα Λιγκ, ας θυμηθούμε μερικές από τις βραδιές που θα μνημονεύονται για πολλά χρόνια ακόμα στο “Άνφιλντ”:

 

1. Λίβερπουλ-Μπριζ, 1976 (τελικός κυπέλλου ΟΥΕΦΑ)

Την εποχή που ο τελικός του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ ήταν διπλός, η Λίβερπουλ υποδέχτηκε τη Μπριζ στο Άνφιλντ για την πρώτη αναμέτρηση. Το ματς δεν ξεκίνησε καλά για τους “κόκκινους”, καθώς οι Βέλγοι προηγήθηκαν με 0-2 μόλις στο 15ο λεπτό, σκορ με το οποίο πήγαν οι δυο ομάδες στα αποδυτήρια.

Στο δεύτερο ημίχρονο όμως, όλα άλλαξαν. Οι γηπεδούχοι πετυχαίνοντας τρια γκολ μέσα σε έξι λεπτά (59′, 61′, 65′) ανέτρεψαν την κατάσταση και πήραν τη νίκη με 3-2. Φυσικά, μετά από τέτοια ανατροπή θα ήταν δύσκολο να χαθεί ο τίτλος, οπότε, το 1-1 της ρεβάνς έδωσε στη Λίβερπουλ το δεύτερο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της ιστορίας της.

 

2. Λίβερπουλ-Έβερτον, 1989 (τελικός Κυπέλλου)

Πρόκειται για ένα παιχνίδι που διεξήχθη στη σκιά του τραγικού θανάτου των 96 οπαδών της Λίβερπουλ στο “Χίλσμπορο”, λίγες εβδομάδες νωρίτερα. Το γεγονός οτι στον τελικό βρέθηκαν αντιμέτωπες δυο ομάδες από την πόλη που θρηνούσε τα θύματα της μόνο σαν τραγική ειρωνεία μπορεί να χαρακτηριστεί.

Σ’ ένα κατάμεστο “Γουέμπλεϊ” οι “κόκκινοι” άνοιξαν το σκορ με το “καλημέρα” και όλα έδειχναν οτι το γκολ του Όλντριτζ ήταν αρκετό για να τους δώσει το τρόπαιο, όμως ο ΜακΚολ στο 89′ έστειλε το ματς στην παράταση. Εκεί η Λίβερπουλ πήρε και πάλι το προβάδισμα πριν ισοφαρίσει ξανά ο ΜακΚολ, για να έρθει το τέρμα του Ίαν Ρας να φέρει το κύπελλο στο “Άνφιλντ”.

 

3. Λίβερπουλ-Νιουκάστλ, 1996 (Πρέμιερ Λιγκ)

Το καλύτερο παιχνίδι της πρώτης 10ετίας της Πρέμιερ Λιγκ, όπως ψηφίστηκε στα δέκατα γενέθλια της. ‘Ηταν Απρίλιος του 1996 και η Νιούκαστλ βρισκόταν τρεις βαθμούς πίσω από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ενώ η Λίβερπουλ επίσης κυνηγούσε τις λιγοστές ελπίδες που της είχαν απομείνει για την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Οι “κόκκινοι” άνοιξαν το σκορ όμως οι φιλοξενούμενοι προηγήθηκαν δυο φορές, αποδεικνύοντας οτι δεν είχαν ταξιδέψει για τουρισμό στο Μερσεϊσάιντ. Κάπου εκεί πήρε την κατάσταση στα χέρια του ο Σταν Κόλιμορ. Ο επιθετικός της Λίβερπουλ αφού ισοφάρισε σε 3-3 στο 68′, έδωσε στην ομάδα του μια μεγάλη νίκη στην εκπνοή του αγώνα.

 

4. Λίβερπουλ-Αλαβές, 2001 (τελικός κυπέλλου ΟΥΕΦΑ)

Ίσως ο κορυφαίος τελικός στην ιστορία της διοργάνωσης. Η ομάδα του Ζεράρ Ουγιέ προηγήθηκε με 2-0 στο 16′ και 3-1 στο ημίχρονο, όμως οι Ισπανοί αποδείχθηκαν σκληρά καρύδια ισοφαρίζοντας σε 3-3. Ο Ρόμπι Φάουλερ έδωσε ξανά το προβάδισμα στη Λίβερπουλ πριν ο Ζόρντι Κρόιφ στείλει το ματς στην παράταση με γκολ 2 λεπτά πριν το τέλος.

Εκεί η Αλαβές έμεινε με εννέα παίκτες και τρια λεπτά πριν τη λήξη του ημιώρου ένα αυτογκόλ του Γκέλι έκρινε την αναμέτρηση. Οι “κόκκινοι” έφυγαν από το “Βεστφάλεν” με το τρίτο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της ιστορίας τους, σε μια σεζόν όπου κατέκτησαν επίσης το Λιγκ Καπ και το κύπελλο Αγγλίας.

 

5. Τσέλσι-Λίβερπουλ, 2005 (τελικός Λιγκ Καπ)

Ο Ζοζέ Μουρίνιο έμοιαζε να έχει πάρει τον αέρα του Ράφα Μπενίτεζ, καθώς η Λίβερπουλ δυσκολευόταν να κερδίσει την Τσέλσι εκείνη την εποχή. Ο τελικός του Λιγκ Καπ διεξήχθη στο “Μιλένιουμ” του Κάρντιφ και ξεκίνησε ιδανικά για τους “κόκκινους”, καθώς το γκολ του Ρίισε στο πρώτο λεπτό τους έδωσε το προβάδισμα.

Τελικά, σε ένα παράξενο παιχνίδι της μοίρας ο Στίβεν Τζέραρντ ισοφάρισε για λογαριασμό των “μπλε” πετυχαίνοντας αυτογκόλ και έστειλε το παιχνίδι στην παράταση. Εκεί, οι Ντρογκμπά και Κέζμαν έδωσαν αέρα δυο τερμάτων στους Λονδρέζους, όμως η Λίβερπουλ το πάλεψε μέχρι το τέλος μειώνοντας με τον Νούνιεζ και αναζητώντας -μάταια- το 3-3 μέχρι το τέλος.




 

6. Λίβερπουλ-Μίλαν, 2005 (τελικός Τσάμπιονς Λιγκ)

Τρεις μήνες μετά την ήττα στον τελικό του Λιγκ Καπ (και αφού πήρε εκδίκηση από την Τσέλσι του Μουρίνιο αποκλείοντας την στα ημιτελικά) η Λίβερπουλ αντιμετώπισε τη Μίλαν στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Αυτή τη φορά οι “κόκκινοι” ήταν εκείνοι που έμειναν πίσω στο σκορ στο πρώτο λεπτό, ενώ τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα για την ομάδα του Μπενίτεζ όταν ο Ερνάν Κρέσπο με δυο τέρματα πριν την εκπνοή του ημιχρόνου έγραψε το 3-0.

Η συνέχεια είναι λίγο-πολύ γνωστή και έχει γραφτεί στα βιβλία. Οι Ιταλοί είδαν τη Λίβερπουλ να καταργεί κάθε ποδοσφαιρική λογική ισοφαρίζοντας μέσα σε έξι λεπτά (54′, 56′, 60′) και να κερδίζει τον τίτλο στα πέναλτι. Ποιός είπε οτι δε γίνονται θαύματα;

 

7. Λίβερπουλ-Γουέστ Χαμ, 2006 (τελικός Κυπέλλου)

 

Ένα χρόνο μετά το “θαύμα” της Κωνσταντινούπολης, “οι κόκκινοι” -λες και είχαν βαλθεί να αποδειξουν οτι μπορούν να προσφέρουν ένα ποδοσφαιρικό θρίλερ κάθε Μάιο- πρωταγωνίστησαν σε άλλον έναν αξέχαστο τελικό.

Η Γουέστ Χαμ προηγήθηκε με 2-0 στο ημίωρο, όμως η Λίβερπουλ ήξερε οτι μπορούσε να γυρίσει το ματς. Το είχε ξανακάνει εξάλλου. Η ομάδα του “Μερσεϊσάιντ” ισοφάρισε σε 2-2 και ξαναμπήκε στο παιχνίδι, ενώ, ούτε το τυχερό (αλλά ομολογουμένως πανέμορφο) γκολ του Κοντσέσκι με το οποίο τα “σφυριά” πήραν ξανά το προβάδισμα ήταν ικανό να τρομάξει τον Τζέραρντ και την παρέα του.

Ο αρχηγός της Λίβερπουλ με ένα γκολ από εκείνα που ελάχιστοι παίκτες μπορούν να πετύχουν έφερε και πάλι στα ίσια την αναμέτρηση, δηλώνοντας ξεκάθαρα οτι αυτή η ομάδα αρνείται να χάσει. Άλλο ένα 3-3 σε τελικό, άλλο ενα τρόπαιο που κρίθηκε στα πέναλτι. Άλλη μια φορά που η Λίβερπουλ τα κατάφερε.

 

8. Τσέλσι-Λίβερπουλ, 2009 (προημιτελικά Τσάμπιονς Λιγκ)

Ο πρώτος προημιτελικός στο “Άνφιλντ” είχε μετατραπεί σε εφιάλτη για τους γηπεδούχους, με την Τσέλσι να θριαμβεύει με 1-3. Η ρεβάνς του “Στάνφορντ Μπριτζ” έμοιαζε να έχει διαδικαστικό χαρακτήρα, όμως ειδικά εκείνα τα χρόνια, όταν καθόσουν να παρακολουθήσεις παιχνίδι της Λίβερπουλ έπρεπε να είσαι έτοιμος για όλα.

Στο ημίχρονο οι “κόκκινοι” προηγούνταν με 0-2 κάνοντας τους οπαδούς τους να πιστεύουν οτι θα κάνουν και πάλι το θαύμα τους. Στο δεύτερο μέρος η Τσέλσι αντέδρασε και ανέτρεψε την κατάσταση παίρνοντας προβάδισμα με 3-2, όμως και πάλι, η Λίβερπουλ βρήκε τον τρόπο να τρελάνει τους πάντες. Με δυο γκολ στο 81′ και στο 83′ βρέθηκε ξανά ένα γκολ μακριά από την πρόκριση.

Με το παιχνίδι να είναι ανοιχτό σε όλα τα ενδεχόμενα, τα τελευταία λεπτά έκοβαν την ανάσα. Τελικά, ο Φρανκ Λάμπαρντ ήταν εκείνος που έβαλε τέλος στις ελπίδες των φιλοξενούμενων κάνοντας το 4-4 ένα λεπτό πριν τη λήξη, όμως εκείνη η Λίβερπουλ δεν άξιζε δάκρυα, αλλά σεβασμό και χειροκρότημα.

 

9. Λίβερπουλ-Άρσεναλ, 2009 (Πρέμιερ Λιγκ)

Μόλις μια εβδομάδα αργότερα, ένα ακόμα θρίλερ εκτυλίχθηκε με πρωταγωνίστρια την ομάδα του “Άνφιλντ”, αυτή τη φορά εντός έδρας. Η Λίβερπουλ βρισκόταν στο κυνήγι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και χρειαζόταν τη νίκη απέναντι στην Άρσεναλ για να παραμείνει σε απόσταση αναπνοής από την πρώτη θέση της βαθμολογίας.

Πρόκειται για ένα παιχνίδι στο οποίο το προβάδισμα άλλαξε χέρια τρεις φορές, με την Άρσεναλ όχι μόνο να ανοίγει το σκορ, αλλά να κάνει ανατροπή στην ανατροπή της Λίβερπουλ και να παίρνει ξανά το προβάδισμα με 2-3 πριν οι γηπεδούχοι ισοφαρίσουν και πάλι.

Κι εκεί που όλα έδειχναν να έχουν τελειώσει, ο Αντρέι Αρσάβιν πετυχαίνοντας το τέταρτο προσωπικό του γκολ έκανε το 3-4 στο 90′. Πως είπατε; Όχι, δεν ήταν αυτό το τελικό σκορ του παιχνιδιού. Η Λίβερπουλ ισοφάρισε με τον Μπεναγιούν στο τρίτο λεπτό των καθυστερήσεων φέρνοντας για δεύτερη φορά ισοπαλία με 4-4 μέσα σε 7 ημέρες!

 

10. Λίβερπουλ-Ντόρτμουντ, 2016 (προημιτελικός Γιουρόπα Λιγκ)

Και φτάσαμε στο σήμερα. Η Λίβερπουλ της φετινής σεζόν φυσικά και απέχει αρκετά από την ομάδα της περιόδου 2004-2009 (πόσο μάλλον από την τεράστια ομάδα των ’70s και των ’80s), όμως φαίνεται πως ακόμα έχει τον τρόπο να μας υπενθυμίζει πόσο μεγάλο είναι το μέγεθος της.

Τα δυο γκολ που πέτυχε η Ντόρτμουντ στο πρώτο δεκάλεπτο του επαναληπτικού στο “Άνφιλντ” ουσιαστικά “έσβησαν” το 1-1 με το οποίο είχαν φύγει οι “κόκκινοι” από τη Γερμανία μια εβδομάδα νωρίτερα. Κι αν η μείωση του σκορ σε 1-2 με το γκολ του Ορίτζι έβαλε προσωρινά τους γηπεδούχους στο παιχνίδι, το τέρμα του Ρόις έμοιαζε να κλειδώνει την πρόκριση της Ντόρτμουντ.

Από ‘κει και πέρα, το τι συνέβη στο τελευταίο ημίωρο του παιχνιδιού ώστε να γυρίσει το σκορ σε 4-3 είναι δύσκολο να αναλυθεί. Ήταν τα λόγια του Κλοπ; Η “βαριά” φανέλα; Ο ξεχωριστός αέρας του “Άνφιλντ”; Ίσως να ήταν και θέμα τύχης, αν και, ακόμα κι αυτήν πρέπει να την κυνηγήσεις για να σου χαμογελάσει. Μήπως είχε να κάνει με τη “μαύρη” επέτειο της τραγωδίας του “Χίλσμπορο” που ήταν την επόμενη μέρα; Μπορεί αυτή να είναι η εξήγηση, για όσους είναι “φίλοι” των μεταφυσικών φαινομένων.

Μπορεί να ήταν όλα μαζί, μπορεί και τίποτα απ’ αυτά. Ίσως να ήταν απλά ένα ακόμα ποδοσφαιρικό θαύμα. Εξάλλου, για τη Λίβερπουλ μιλάμε…

 

Διαβάστε ακόμα:

Οι μεγαλύτερες εκπλήξεις της ιστορίας 

Οι “βασίλισσες” που ψάχνουν το στέμμα τους




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *