Το θρίλερ του Βελιγραδίου

By
Updated: November 21, 2017

Ο επαναληπτικός ημιτελικός ανάμεσα στον Ερυθρό Αστέρα και τη Μπάγερν Μονάχου για το Κύπελλο Πρωταθλητριών της περιόδου 1990-91 ξεκινούσε με τους Γιουγκοσλάβους σε θέση ισχύος, καθώς, η εκτός έδρας νίκη με 1-2 στην πρώτη αναμέτρηση τους έδινε προβάδισμα στο κυνήγι της πρόκρισης.




Ωστόσο, το παιχνίδι δεν αναμενόταν εύκολο για το ταλαντούχο σύνολο του Λιούμπο Πέτροβιτς, αφού οι “Βαυαροί” δεν επρόκειτο να παραδοθούν αμαχητί. Μετρώντας πλέον 15 χρόνια από την τελευταία φορά που κατέκτησαν την κορυφή της Ευρώπης αναζητούσαν απεγνωσμένα το 4ο Κύπελλο Πρωταθλητριών της ιστορίας τους, επίτευγμα το οποίο δεν είχαν καταφέρει να πραγματοποιήσουν ούτε το ’82 ούτε το ’87, όταν ηττήθηκαν στον τελικό από την Αστον Βίλα και την Πόρτο αντίστοιχα.

Το ξεκίνημα του παιχνιδιού ήταν ιδανικό για τους γηπεδούχους, οι οποίοι, εκμεταλλευόμενοι τον ενθουσιαμό των σχεδόν 80 χιλιάδων φιλάθλων τους άνοιξαν το σκορ στο 25ο λεπτό με μια εκτέλεση φάουλ από εκείνες που θα έκαναν διάσημο τον Σίνισα Μιχάιλοβιτς σε ολόκληρη την Ευρώπη τα επόμενα χρόνια. Με το πλήθος να παραληρεί και τους φιλοξενούμενους να μοιάζουν χαμένοι στο γήπεδο, οι γηπεδούχοι χτυπούν ξανά και ξανά στην κόντρα επίθεση παίζοντας εξαιρετικό ποδόσφαιρο και χάνουν ακόμα τρεις μεγάλες ευκαιρίες για να τελειώσουν το ματς. Η λήξη του πρώτου 45λέπτου βρίσκει τον Ερυθρό Αστέρα να προηγείται με 1-0 απέναντι σε μια Μπάγερν που πρέπει να ήταν ευχαριστημένη που δεν είχε δεχτεί περισσότερα γκολ.

Ωστόσο στην επανάληψη, τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν εξίσου καλά για τους πρωταθλητές Γιουγκοσλαβίας, καθώς, επρόκειτο να διαπιστώσουν από πρώτο χέρι τον λόγο για τον οποίο όταν έχεις τη δυνατότητα να “σκοτώσεις” μια ομάδα σαν τη Μπάγερν δεν επιτρέπεται να πετάς ευκαιρίες στα σκουπίδια. Φαίνεται οτι στην ανάπαυλα ο Γιουπ Χάινκες (ναι, πρόκειται για τον γνωστό Γιουπ Χάινκες, η περίοδος 1987-1991 ήταν η πρώτη από τις πολλές που κάθισε στον πάγκο της Μπάγερν) βρήκε τον τρόπο να αφυπνήσει τους ποδοσφαιριστές του και έτσι από τα πρώτα λεπτά του δεύτερου μέρους η εικόνα του παιχνιδιού άλλαξε ριζικά, προσφέροντας ένα θρίλερ άνευ προηγουμένου.

Αρχικά το λάθος του Στογιάνοβιτς στο φάουλ του Αουγκεντάλερ, στο 65ο λεπτό, έφερε το παιχνίδι στα ίσια αλλάζοντας την ψυχολογία των δυο πλευρών. Στη συνέχεια ήταν η σειρά του Μπέντερ να παγώσει τους Γιουγκοσλάβους, όταν βρέθηκε σε θέση βολής μετά από αδράνεια της άμυνας των γηπεδούχων και δεν έχασε την ευκαιρία να σκοράρει. Μέσα σε πέντε λεπτά η Μπάγερν είχε φέρει τούμπα το ματς και οι παίκτες του Ερυθρού Αστέρα καλούνταν να αντέξουν την πίεση που αναπόφευκτα βάραινε τις πλάτες τους, μπροστά στο φάσμα ενός αποκλεισμού που λίγη ώρα πριν δεν υπήρχε ούτε σαν πιθανότητα στο μυαλό τους.




Με το σκορ στο 1-2 και με το ενδεχόμενο της παράτασης να μοιάζει πλέον αναπόφευκτο, τα τελευταία δευτερόλεπτα ήταν δραματικά. Οι πρωταθλητές Γιουγκοσλαβίας πάσχιζαν να βρουν τον τρόπο να κλέψουν μια πρόκριση που μέχρι πρότινος έμοιαζε σχεδόν σίγουρη. Η κατά μέτωπο επίθεση του Γιούγκοβιτς προς την αντίπαλη περιοχή κόπηκε από τη Γερμανική άμυνα, όμως, ο Προζινέτσκι ήρθε να ανακτήσει την κατοχή και να κινηθεί προς τα αριστερά. Κάπου εκεί κλείστηκε και γύρισε τη μπάλα προς τα πίσω, όπου ερχόταν ο Μιχάιλοβιτς.

Ο μετέπειτα σταρ της Ρόμα, της Σαμπντόρια, της Λάτσιο και της Ίντερ, χωρίς να το πολυσκεφτεί επιχείρησε μια σέντρα με το μαγικό αριστερό του πόδι. Η μπάλα έφτασε στο ύψος του πέναλτι, εκεί όπου η Βαυαρική άμυνα έμοιαζε να ελέγχει, όμως η μοίρα είχε τα δικά της σχέδια, καθώς, ο ποδοσφαιριστής που είχε ξαναβάλει τη Μπάγερν στο παιχνίδι ισοφαρίζοντας το σκορ έμελλε να μείνει στην ιστορία ως ο μοιραίος της αναμέτρησης. Έτσι, μια λανθασμένη απόπειρα απομάκρυνσης του Αουγκεντάλερ έδωσε στη μπάλα αρκετά φάλτσα και ακόμα περισσότερο ύψος, στέλνοντας τη να περάσει πάνω από τον Ράιμοντ Άουμαν πριν καταλήξει στο βάθος της εστίας του, προκαλώντας ντελίριο ενθουσιασμού στις κερκίδες.

Ο Ερυθρός Αστέρας είχε βρει με τον πλέον απρόσμενο τρόπο το γκολ που θα του έδινε ξανά σκορ πρόκρισης και αυτή τη φορά σκόπευε να το κρατήσει, καθώς, η Μπάγερν δεν θα κατάφερνε να αντιδράσει στον ελάχιστο χρόνο που απέμενε. Η λήξη της αναμέτρησης βρήκε τους παίκτες των γηπεδούχων να πανηγυρίζουν έξαλλα μια από τις πιο δραματικές προκρίσεις στην ιστορία της διοργάνωσης και τον σύλλογο του Βελιγραδίου να γίνεται μόλις η δεύτερη Γιουγκοσλαβική ομάδα που έφτανε στον τελικό, μετά την Παρτιζάν το 1966.

Περίπου ένα μήνα αργότερα, στο στάδιο “Σαν Νίκολα” του Μπάρι, οι παίκτες του Λιούμπο Πέτροβιτς θα λύγιζαν την αντίσταση της Γαλλικής Μαρσέιγ στα πέναλτι (κανονική διάρκεια 0-0) και ο Ερυθρός Αστέρας θα γινόταν ο πρώτος Γιουγκοσλαβικός σύλλογος που θα κατακτούσε το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Όσο για τη Μπάγερν, θα της έπαιρνε ακόμα 8 χρόνια για να φτάσει ξανά στον τελικό, όμως τότε θα δεχόταν άλλο ένα απρόσμενο σοκ στα τελευταία δευτερόλεπτα, καθώς θα έπεφτε θύμα της επικής ανατροπής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο “Καμπ Νου” της Βαρκελώνης. Δύσκολοι καιροί για τους Βαυαρούς, οι οποίοι, θα έπρεπε να περιμένουν την αλλαγή του αιώνα για να κατακτήσουν ξανά την Ευρώπη.




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *