Το κάζο των Ιταλών

By
Updated: November 24, 2017

Το παιχνίδι απέναντι στη Βόρειο Κορέα για την τελευταία αγωνιστική της πρώτης φάσης του Μουντιάλ του 1966 έμοιαζε με τυπική διαδικασία για την Ιταλία.




Η “Σκουάντρα Ατζούρα” των Φακέτι, Ριβέρα και Σάντρο Ματσόλα χρειαζόταν απλώς μια ισοπαλία για να εξασφαλίσει τη δεύτερη θέση του ομίλου, πίσω από την πανίσχυρη Σοβιετική Ένωση, και να προκριθεί στον επόμενο γύρο. Το όνομα του αντιπάλου δε θα μπορούσε να τρομάξει τους Ιταλούς, καθώς, οι Βορειοκορεάτες μετά βίας είχαν πάρει ένα βαθμό στις δυο πρώτες αγωνιστικές του ομίλου ισοφαρίζοντας τη Χιλή στην εκπνοή του μεταξύ τους αγώνα.

Εξάλλου μιλάμε για μια ομάδα “πρωτάρα” στη διοργάνωση, η οποία, είχε κερδίσει τη συμμετοχή της στα τελικά “από το παράθυρο”, καθώς, στα πλαίσια μιας γενικότερα περίεργης προκριματικής φάσης όπου οι Αφρικανικές χώρες αποφάσισαν να μποϊκοτάρουν το Παγκόσμιο Κύπελλο διαμαρτυρόμενες για το σύστημα διεξαγωγής των προκριματικών, η Βόρειος Κορέα βρέθηκε σε έναν όμιλο τεσσάρων ομάδων στον οποίο τελικά έλαβαν μέρος μόνο οι δυο. Έτσι, μετά την αποχώρηση της Νοτίου Αφρικής και της Νοτίου Κορέας, οι Βορειοκορεάτες αντιμετώπιζοντας δυο φορές την Αυστραλία και επικρατώντας με συνολικό σκορ 9-2 πήραν την πιο εύκολη πρόκριση της ιστορίας.

Ωστόσο, εκείνη η βραδιά στο “Ayresome Park” του Μίντλεσμπρο ήταν δική τους. Ο τραυματισμός του Μπουργκαρέλι που, λόγω του οτι τότε δεν επιτρέπονταν αλλαγές, ανάγκασε την Ιταλία να αγωνιστεί για σχεδόν μια ώρα με δέκα παίκτες έδωσε αριθμητικό πλεονέκτημα στη Βόρειο Κορέα. Τα πράγματα έγιναν ακόμα καλύτερα για την Ασιατική ομάδα όταν ο Πακ Ντου-Ικ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα του Αλμπερτόσι γράφοντας το 1-0 λίγο πριν το τέλος του πρώτου ημιχρόνου, σκορ που δεν έμελλε να αλλάξει μέχρι το φινάλε της αναμέτρησης, καθώς, όσο κι αν προσπάθησαν οι παίκτες του Εντμόντο Φάμπρι δεν κατάφεραν να παραβιάσουν την εστία του Λι Τσανγκ Μιουνγκ.

Μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου ήταν γεγονός, οι πολυδιαφημισμένοι Ιταλοί διεθνείς έφευγαν με σκυμμένο κεφάλι από το γήπεδο, ενώ οι “άσημοι” Βορειοκορεάτες γνώριζαν την αποθέωση από τους Άγγλους θεατές στις κερκίδες.




Για τη Βόρειο Κορέα αυτή η παρθενική νίκη στη διοργάνωση σήμαινε πρόκριση στην επόμενη φάση όπου επρόκειτο να “πέσει” με ψηλά το κεφάλι, αναγκάζοντας τον Εουσέμπιο να δώσει τη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική παράσταση της καριέρας του προκειμένου να ανατρέψει το 0-3 με το οποίο η Πορτογαλία βρέθηκε να χάνει στο 25ο λεπτό.

Όσο για τους Ιταλούς η επιστροφή στην πατρίδα δεν επεφύλασσε αυτό που λέμε “υποδοχή ηρώων”, ειδικά για τον ομοσπονδιακό προπονητή ο οποίος απολύθηκε. Για μια ομάδα που μετρούσε ήδη δυο Παγκόσμια Κύπελλα πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο 28 χρόνια χωρίς τίτλο ήταν πολλά και αυτή η απογοήτευση παραήταν μεγάλη για τους φιλάθλους της.

Ωστόσο, φαίνεται οτι κάτι καλό προέκυψε για τη “Σκουάντρα Ατζούρα” μέσα από αυτή την παταγώδη αποτυχία, καθώς, μόλις δυο χρόνια αργότερα, στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που θα λάμβανε χώρα στην έδρα της, θα πανηγύριζε την επιστροφή στις επιτυχίες κατακτώντας τον τίτλο (πρόκειται για το τουρνουά όπου, αφού πήραν οι Ιταλοί την πρόκριση στον τελικό με στρίψιμο νομίσματος μετά την ισοπαλία στον ημιτελικό απέναντι στη Σοβιετική Ένωση, ο τελικός κόντρα στη Γιουγκοσλαβία παίχτηκε δυο φορές μέχρι να αναδειχθεί νικητής). Μάλιστα στο επόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο, το 1970, όχι μόνο θα επέστρεφε δυναμικά, αλλά θα έφτανε μέχρι τον τελικό όπου θα λύγιζε από μια σπουδαία Βραζιλία, ίσως την κορυφαία ομάδα που έχουμε δει ποτέ στην ιστορία της διοργάνωσης.




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *