Το πρώτο διεθνές “Ελ Κλάσικο”

By
Updated: December 8, 2017

Η μονομαχία της Ρεάλ Μαδρίτης με τη Μπαρτσελόνα στην ημιτελική φάση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών της περιόδου 1959-60 ήταν κάτι παραπάνω από ένα ακόμα “Ελ Κλάσικο”.




Από τη μια πλευρά οι “Μερένχες” του Ντι Στέφανο και του Πούσκας, που λάμβαναν μέρος στη διοργάνωση σαν κάτοχοι του τίτλου, διεκδικούσαν το πέμπτο συνεχόμενο Ευρωπαϊκό τους στέμμα. Από την άλλη οι “Μπλαουγκράνα” του Ελένιο Ερέρα, που είχαν μόλις κατακτήσει το δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα Ισπανίας, φιλοδοξούσαν να γίνουν η πρώτη ομάδα στην ιστορία του θεσμού που θα απέκλειε τους Μαδριλένους.

Η ιστορική σημασία εκείνων των δυο αναμετρήσεων δεν έγκειται τόσο στο οτι επρόκειτο για την πρώτη φορά που οι δυο κορυφαίοι Ισπανικοί σύλλογοι αναμετρούνταν εκτός συνόρων αλλά, κυρίως, στο οτι για πρώτη φορά οι Καταλανοί αμφισβητούσαν την Ευρωπαϊκή κυριαρχία της “Βασίλισσας” σε μια εποχή που οι δυο σύλλογοι βρίσκονταν ταυτόχρονα σε πολύ υψηλό αγωνιστικό επίπεδο.

Ενδεικτικό του πόσο ισοδύναμες ήταν οι δυο ομάδες εκείνη την περίοδο είναι το γεγονός οτι στο πρωτάθλημα που είχε ολοκληρωθεί μόλις λίγες μέρες νωρίτερα όχι μόνο είχαν τερματίσει ισόβαθμες στην πρώτη θέση αλλά είχαν και την ίδια διαφορά τερμάτων.

Με την αντιπαλότητα μεταξύ των δυο πλευρών να βρίσκεται στα ύψη, όχι μόνο λόγω του πολιτικού της υπόβαθρου αλλά και εξαιτίας του περίφημου θρίλερ της μεταγραφής του Ντι Στέφανο λίγα χρόνια νωρίτερα, η πρόκριση έμοιαζε να είναι επιτακτική ανάγκη για τις δυο ομάδες για λόγους γοήτρου, άσχετα με το ποια θα ήταν η έκβαση του τελικού.




Τελικά, αυτό που αρχικά φάνταζε ως μια από τις πιο αμφίρροπες μονομαχίες στην ιστορία των “Ελ Κλάσικο” εξελίχθηκε σε παράσταση για ένα ρόλο. Η Ρεάλ με όπλα την εμπειρία και την αυτοπεποίθηση της ομάδας που μετρούσε τέσσερις νικηφόρους ημιτελικούς σε ισάρριθμες σεζόν έκανε επίδειξη δύναμης απέναντι στην πρωτάρα Μπαρτσελόνα που δε θύμισε σε τίποτα τη σπουδαία ομάδα που είχε κερδίσει τους Μαδριλένους τέσσερις φορές σε έξι αγώνες τα τελευταία δυο χρόνια σε πρωτάθλημα και κύπελλο.

Στο πρώτο παιχνίδι στο “Σαντιάγκο Μπερναμπέου” οι γηπεδούχοι προηγήθηκαν με 2-0 πριν τη συμπλήρωση του ημιώρου, χάρη σε τέρματα των Ντι Στέφανο και Πούσκας. Το γκολ του Μαρτίνεζ πριν το τέλος του ημιχρόνου έβαλε ξανά τη Μπαρτσελόνα στο παιχνίδι δίνοντας της ένα σκορ που άφηνε τα πάντα ανοιχτά για τη ρεβάνς, όμως, λίγο πριν το φινάλε ο Ντι Στέφανο έδωσε ξανά αέρα δυο τερμάτων στη “Βασίλισσα”, η οποία, με το νικηφόρο 3-1 θα ταξίδευε στη Βαρκελώνη για το πιο κρίσιμο ματς της χρονιάς με καλές πιθανότητες πρόκρισης.

Ωστόσο, ο επαναληπτικός του “Καμπ Νου” έμελλε να αποτελέσει μια από τις πιο λαμπερές βραδιές στην ιστορία των Μαδριλένων. Μπροστά στο ενθουσιώδες Καταλανικό κοινό που είχε κατακλύσει κάθε γωνιά του γηπέδου διψώντας για νίκη η Ρεάλ έδωσε μια σπουδαία παράσταση, καθώς, με δυο γκολ του Πούσκας και ένα του Χέντο προηγήθηκε με 0-3 πριν ο Κόκσις σημειώσει το γκολ της τιμής για τους γηπεδούχους στην εκπνοή.

Έτσι με δυο νίκες και συνολικό σκορ 6-2 το πρώτο διεθνές “Ελ Κλάσικο” βρήκε τη Ρεάλ να θριαμβεύει και να παίρνει την πρόκριση στον τελικό της Γλασκώβης όπου επικράτησε της Άιντραχτ Φραγκφούρτης με 7-3, για να κατακτήσει το πέμπτο Ευρωπαϊκό της τρόπαιο.

Όσο για τη Μπαρτσελόνα; Η εκδίκηση δεν άργησε να έρθει, καθώς, μόλις την επόμενη σεζόν οι δυο τους συναντήθηκαν ξανά, αυτή τη φορά στον πρώτο γύρο της διοργάνωσης. Εκεί, η ομάδα του Λιούμπισα Μπρόσιτς (καθώς ο Ερέρα ήταν πλέον παρελθόν) πήρε την πρόκριση με μια νίκη και μια ισοπαλία στο δρόμο για τον πρώτο της τελικό στη διοργάνωση. Ωστόσο, ο αποκλεισμός από τη Ρεάλ και η αποχώρηση του Ερέρα άφησαν ανεξίτηλα σημάδια στην ιστορία του Καταλανικού κλαμπ που έκτοτε έκανε 14 χρόνια για να ξανακερδίσει το πρωτάθλημα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *