Έχει ο Μουρίνιο αυτό που χρειάζεται η Γιουνάιτεντ;

By
Updated: April 14, 2016

Δε χρειάζεται να είναι κανείς βαθύς γνώστης του Αγγλικού ποδοσφαίρου για να καταλάβει οτι κάτι δεν πάει καλά με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Τρια χρόνια μετά την αποχώρηση του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον οι “κόκκινοι διάβολοι” αναζητούν ακόμα τη χαμένη τους αγωνιστική ταυτότητα, καθώς επίσης και το μεγαλείο που χαρακτήριζε την κορυφαία Αγγλική ομάδα της τελευταίας 25ετίας, το οποίο πήρε μαζί του ο Σκωτσέζος τεχνικός φεύγοντας.

Η κληρονομιά που άφησε πίσω του ο Σερ Άλεξ αποδείχτηκε υπερβολικά βαριά για τον διάδοχο του, Ντέιβιντ Μόγιες, ο οποίος δεν “έβγαλε” ούτε μια σεζόν στο Ολντ Τράφορντ, ενώ ούτε έμπειρος Λουίς Φαν Χάαλ δείχνει ικανός να οδηγήσει τη Γιουνάιτεντ στο δρόμο των επιτυχιών. Με την αγωνιστική σεζόν να πλησιάζει στο τέλος της και με τα σενάρια που θέλουν τον Ζοζέ Μουρίνιο να αναλαμβάνει την τεχνική ηγεσία της ομάδας το ερχόμενο καλοκαίρι να φουντώνουν, το ερώτημα που γεννάται είναι το εξής: Θα είναι μια ενδεχόμενη άφιξη του Πορτογάλου η λύση στο αγωνιστικό πρόβλημα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ;

Προσωπικά δεν είμαι απόλυτα σίγουρος, καθώς διατηρώ κάποιες επιφυλάξεις όσον αφορά όχι τις ικανότητες του “special one”, αλλά το κατά πόσο εκείνες ταυτίζονται με τις πραγματικές ανάγκες της ομάδας. Για να το θέσω πιο ξεκάθαρα, το ζήτημα δεν είναι τι μπορεί να κάνει ο Πορτογάλος για τη Γιουνάιτεντ, αλλά τι περιμένει η Γιουνάιτεντ από εκείνον.

 

Σαφέστατα, μιλάμε για έναν προπονητή που έχει “κολλήσει” αρκετά ένσημα στην Πρέμιερ Λιγκ και -σε αντίθεση με τον Φαν Χάαλ- δε χρειάζεται χρόνο προσαρμογής. Επίσης, γνωρίζει όσο λίγοι τις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού και είναι σε θέση να διαχειριστεί την πίεση που αυτός συνεπάγεται. Όσον αφορά την απαράμιλλη ικανότητα του να δημιουργεί ομάδες-πρωταθλήτριες δεν υπάρχει καμία αμφιβολία.

Το θέμα είναι οτι για κάποιες ομάδες η νίκη δεν είναι αρκετή από μόνη της. Το Ολντ Τράφορντ είναι ένα από τα λιγοστά γήπεδα του πλανήτη όπου ο τρόπος με τον οποίο κερδίζεις είναι εξίσου σημαντικός με τη νίκη αυτή καθαυτή, πράγμα που μπορεί εύκολα να μετατρέψει μια ονειρεμένη δουλειά (αυτή του προπονητή της Γιουνάιτεντ) σε εφιάλτη. Αυτή είναι μια παράμετρος την οποία κατά την ταπεινή μου άποψη θα πρέπει να λάβουν υπόψιν και οι δυο πλευρές πριν προχωρήσουν στην έναρξη της συνεργασίας τους.




Στους περισσότερους συλλόγους του κόσμου η αποχώρηση ενός προπονητή-θρύλου θα γεννούσε την ανάγκη για την έλευση ενός αντικαταστάτη ικανού να αντέξει το βάρος των απαιτήσεων και να διατηρήσει την ομάδα στο δρόμο των επιτυχιών, αποστολή την οποία ο Μουρίνιο θα ήταν 100% ικανός να φέρει εις πέρας. Στην περίπτωση της Γιουνάιτεντ όμως όπου το επιθετικό ποδόσφαιρο είναι πλέον αναπόσπαστο κομμάτι του DNA του συλλόγου, η νίκη από μόνης της δε σημαίνει τίποτα αν δε συνοδεύεται από θέαμα και αυτό είναι ένα στοιχείο που αυξάνει αρκετά το ρίσκο της πρόσληψης ενός τεχνικού που δε φημίζεται για το επιθετικό του στυλ.

Ο Σερ Άλεξ έκανε τους φιλάθλους της ομάδας του να συνηθίσουν το ελκυστικό ποδόσφαιρο που εκείνη είχε να προσφέρει, μετατρέποντας την επίσκεψη στο Ολντ Τράφορντ σε μια χορταστική εμπειρία. Και φυσικά, αφού ο φίλος της Γιουνάιτεντ είναι πλέον μαθημένος να απολαμβάνει “άρτον και θέαμα”, του είναι αδύνατον να συμβιβαστεί με οτιδήποτε λιγότερο.

 

Αυτό είναι κάτι που γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους ο Φαν Χάαλ ο οποίος έχει δεχτεί πολύ σκληρή κριτική για τη συντηρητική φιλοσοφία του, ενώ θεωρείται σίγουρο οτι θα το μάθει από πρώτο χέρι και ο Μουρίνιο (αν τελικά καθίσει στον πάγκο της ομάδας την επόμενη σεζόν). Το ενδεχόμενο να αλλάξει ο Πορτογάλος προπονητικό στυλ έτσι ώστε να ανταπεξέλθει στις αυξημένες απαιτήσεις του κοινού στο Ολντ Τράφορντ δε νομίζω οτι συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες, καθώς πρόσφατα δήλωσε οτι θα επιλέξει την επόμενη ομάδα της καριέρας του με βασικό κριτήριο το κατά πόσο είναι απαραίτητος τόσο ο ίδιος όσο και ο τρόπος με τον οποίο δουλεύει.

Εξάλλου, θα ήταν άδικο (αν όχι μάταιο) να ζητήσει κάποιος από ένα φτασμένο προπονητή με συγκεκριμένη ποδοσφαιρική φιλοσοφία και τόσο ισχυρή προσωπικότητα να αλλάξει τις αρχές και τον τρόπο σκέψης του για να προσαρμοστεί στα δεδομένα της νέας του ομάδας. Από την άλλη πλευρά, δε νομίζω οτι μπορεί να υποχρεώσει κανείς τους διψασμένους για θέαμα φιλάθλους της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ να νιώσουν ικανοποιημένοι παρακολουθώντας μια ομάδα που θα κερδίζει παίζοντας ποδόσφαιρο σκοπιμότητας.

Αυτό σημαίνει οτι, αν οι “κόκκινοι διάβολοι” επιστρέψουν άμεσα στους τίτλους ο Πορτογάλος θα κερδίσει πιθανότατα “ψήφο ανοχής”. Αν όμως δεν καταφέρει να πείσει το κοινό του Ολντ Τράφορντ οτι αξίζει να θυσιάσει κανείς το θέαμα για την ουσία, τότε δε νομίζω οτι θα κερδίσει την εκτίμηση του. Με άλλα λόγια, αν θέλει να γίνουν αποδεκτές οι μέθοδοι του θα πρέπει να φέρει αποτελέσματα άμεσα, διαφορετικά θα αρχίσει η γκρίνια με αποδέκτη τον ίδιο. Και σε αντίθεση με τους φιλάθλους της Τσέλσι που του έχουν αδυναμία, εκείνοι της Γιουνάιτεντ δεν του χρωστάνε καμία συμπαράσταση.

 

Δείτε επίσης:

Μάντσεστερ Γ.-Λίβερπουλ: Τα μεγάλα ματς

Εκείνοι που κατέστρεψαν την καριέρα τους




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *